Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 77
पिप्पलादो द्विजश्रेष्ठाः प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । नमस्ते क्रोधसंस्थाय पिंगलाय नमोऽस्तु ते
pippalādo dvijaśreṣṭhāḥ praṇipatya muhurmuhuḥ | namaste krodhasaṃsthāya piṃgalāya namo'stu te
పిప్పలాదుడు పలికెను—“హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా! నేను మళ్లీ మళ్లీ ప్రణమించి చెబుతున్నాను—క్రోధంలో స్థితుడవైన నీకు నమస్కారం; హే పింగళవర్ణుడా, నీకు నమోఽస్తు।”
Pippalāda (explicit by name; uttering the stuti)
Scene: Sage Pippalāda, hands folded and repeatedly bowing, offers salutations to a tawny-hued, wrathful deity-form of Śanaiścara; the atmosphere is austere, with a sense of controlled dread turning into devotion.
FAQs
Even when divine power appears wrathful, reverent surrender and truthful praise begin the path to grace.
No named tīrtha appears in this verse; it functions as a devotional hymn within the chapter’s tīrtha narrative.
Repeated prostration (praṇipāta) and salutations (namaskāra) as part of Bhāskara-stuti.