Adhyaya 170

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि संजातमाश्चर्यं यदभूद्द्विजाः । विश्वामित्रेण सा शक्तिर्वसिष्ठाय विसर्जिता

సూతుడు పలికెను—హే ద్విజులారా! మరొక ఆశ్చర్యం కూడా సంభవించింది: విశ్వామిత్రుడు ఆ దివ్యశక్తిని (అస్త్రాన్ని) వశిష్ఠునిపై విసిరెను.

Verse 2

वधार्थं तस्य विप्रर्षेर्वसिष्ठेन च धीमता । स्तंभिताऽथर्वणैर्मन्त्रैः प्रस्वेदः समजायत

ఆ బ్రహ్మర్షిని వధించుటకు ఉద్దేశించిన ఆయుధాన్ని ధీమంతుడైన వశిష్ఠుడు అథర్వణ మంత్రాలతో స్థంభింపజేశాడు; అప్పుడు అతనిలో చెమట పుట్టింది।

Verse 3

स्वेदात्समभवत्तोयं शीतलं तदजायत । पादाभ्यां निर्गतं तोयमत्र दृश्यमजायत

ఆ చెమట నుండి నీరు పుట్టి అది శీతలమైంది; పాదాల నుండి వెలువడిన ఆ నీరు ఇక్కడ ప్రత్యక్షంగా దర్శనమైంది।

Verse 4

विदार्य भूमिं संजाता जलधारा सुशीतला । निर्मलं पावनं स्वच्छं गंगांभ इव निःसृतम्

భూమిని చీల్చుకొని అత్యంత శీతలమైన జలధార ఉద్భవించింది—నిర్మలం, పావనం, స్వచ్ఛం—గంగాజలంలా ప్రవహించింది।

Verse 6

तस्यां या कुरुते स्नानं नारी वंध्या द्विजोत्तमाः । सद्यः पुत्रवती सा स्याद्रौद्रे कलियुगे द्विजाः

హే ద్విజోత్తములారా! ఆ తీర్థంలో వంధ్య స్త్రీ స్నానం చేస్తే ఆమె తక్షణమే పుత్రవతిగా అవుతుంది—ఈ రౌద్ర కలియుగంలో కూడా, హే ద్విజులారా!

Verse 7

अन्योऽपि कुरुते स्नानं सर्वतीर्थफलं लभेत्

ఇతరుడెవడైనా అక్కడ స్నానం చేస్తే, అతడు సమస్త తీర్థఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 8

स्नात्वा तत्र तु यो देवीं पश्येच्च विधिना नरः । धनं धान्यं तथा पुत्रान्राज्योत्थं च सुखं लभेत्

అక్కడ స్నానం చేసి విధివిధానంగా దేవిని దర్శించిన మనిషి ధనం, ధాన్యం, పుత్రులు మరియు రాజయోగసంబంధమైన సుఖాన్ని పొందుతాడు।

Verse 9

या नारी दुर्भगा वन्ध्या साऽपि पुत्रवती भवेत् । चैत्रे मासि सिताष्टम्यां भक्तियोगसमन्विता । महानिशायां तत्रैव नैवेद्यबलिपिंडिकाम्

దుర్భాగ్యవతిగా, వంధ్యగా ఉన్న స్త్రీ కూడా భక్తియోగంతో యుక్తమై చైత్రమాస శుక్లాష్టమి నాడు అర్ధరాత్రి అదే పుణ్యస్థలంలో నైవేద్యము, బలితో కూడిన పిండికను సిద్ధం చేస్తే పుత్రవతిగా అవుతుంది।

Verse 10

प्रसन्नया कुमार्या तु स्वयं चाऽथ करोति या । गृह्णाति या च वै नारी पिंडिकां बलिसंयुताम्

ప్రసన్నమైన కన్యతో కలిసి స్త్రీ స్వయంగా పిండికను తయారు చేసి, తరువాత బలితో కూడిన ఆ పిండికను స్వీకరిస్తే, ఆమెకు అభీష్ట ఫలం సిద్ధిస్తుంది।

Verse 11

शतवर्षा तु या नारी पिंडिकां भक्षयेद्द्विजाः । साऽपि पुत्रवती च स्याद्यदि वृद्धतमा भवेत्

హే ద్విజులారా! స్త్రీ వంద సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నా, ఆమె పిండికను భక్షిస్తే, అత్యంత వృద్ధురాలైనా సంతానవతిగా కావచ్చు।

Verse 12

किं पुनर्यौवनोपेता सौभाग्येन समन्विता । पुत्रसौख्यवती नारी देव्या वै दर्शनेन च

అయితే యౌవనంతో, సౌభాగ్యంతో యుక్తమైన స్త్రీ దేవి దర్శనమాత్రంతోనే పుత్రసుఖాన్ని మరియు విశేష అనుగ్రహాన్ని మరింతగా పొందుతుంది।

Verse 13

सर्वेषां नागराणां तु भावजा देवता स्मृता । सा सार्धाष्टद्विपंचाशद्गोत्राणां कुलदेवता

సర్వ నాగరులకూ భావజా దేవి అధిదేవతగా స్మరించబడుతుంది; ఆమె సార్ధాష్టపంచాశద్గోత్రాల కులదేవత.

Verse 14

एतस्मात्कारणाद्यात्रा नागरैः सुकृता भवेत् । न विना नागरैर्यात्रां तुष्टिं याति सुरेश्वरी

ఈ కారణమున నాగరులు చేసిన యాత్ర సుకృతమై సుసిద్ధమగును; నాగరులు లేక యాత్రచేసినచో సురేశ్వరీ దేవి తృప్తి పొందదు.

Verse 170

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटके श्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धारातीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము—ఏకాశీతి సహస్రీ సంహితలో—షష్ఠ నాగరఖండమున, హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘ధారాతీర్థోత్పత్తి-మాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను నామముగల నూరెబ్బైవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.