Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
प्रोच्यमानो ऽपि बहुधा वसिष्ठो मुनिसत्तमः । पितामहेन मुनिभिर्नारदाद्यैरनेकधा । जगामाथ परित्यज्य तान्सर्वान्द्विजसत्तमान्
procyamāno 'pi bahudhā vasiṣṭho munisattamaḥ | pitāmahena munibhirnāradādyairanekadhā | jagāmātha parityajya tānsarvāndvijasattamān
పితామహ బ్రహ్మా మరియు నారదాది మునులు అనేక విధాలుగా పునఃపునః ప్రార్థించినప్పటికీ, మునిశ్రేష్ఠుడు వసిష్ఠుడు ఆ సమస్త ద్విజశ్రేష్ఠులను విడిచి వెళ్లిపోయెను।
Narrator
Scene: Brahmā and Nārada with other sages plead with Vasiṣṭha; Vasiṣṭha turns away, staff in hand, beginning his solitary departure while the assembly remains behind in sorrow.
FAQs
Stubbornness and anger can fracture even exalted assemblies; harmony among the wise is itself a dhārmic ideal.
This verse functions as a narrative bridge to the Anarta–Hāṭakeśvara–Śaṅkhatīrtha locale described next.
None; it narrates persuasion and departure.
Read Skanda Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.