Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 35
रोहिताश्व उवाच । सर्वेषामेव पापानां विहितानां मुनीश्वर । किंचिद्व्रतं समाचक्ष्व दानं वा होममेव वा । विपाप्मा जायते येन पुरश्चरणवर्जितम्
rohitāśva uvāca | sarveṣāmeva pāpānāṃ vihitānāṃ munīśvara | kiṃcidvrataṃ samācakṣva dānaṃ vā homameva vā | vipāpmā jāyate yena puraścaraṇavarjitam
రోహితాశ్వుడు అన్నాడు—ఓ మునీశ్వరా! అంటుకుని ఉండే సమస్త పాపాల నివృత్తికి, నాకు ఏదైనా వ్రతమో, దానమో, హోమమో ఉపదేశించండి; దానివల్ల పూర్తి పురశ్చరణ చేయకుండానే మనిషి పాపరహితుడవుతాడు।
Rohitāśva
Type: kshetra
Listener: Mārkaṇḍeya
Scene: King Rohitāśva respectfully questions sage Mārkaṇḍeya in a forest hermitage, asking for a simple vow/charity/fire-offering that removes sins without full puraścaraṇa.
FAQs
A sincere seeker should ask for a practicable dharmic remedy—vrata, dāna, or homa—to cleanse accumulated sin.
This verse sits within Tīrthamāhātmya, but this specific line emphasizes expiation via vrata rather than naming a particular tīrtha.
It requests instruction about a vow (vrata), charity (dāna), or fire-offering (homa) that grants purity even without full puraścaraṇa.