Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 38
शंकर उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स ब्रूहि यत्तेऽभिवांछितम् । प्रार्थयस्व प्रयच्छामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्
śaṃkara uvāca | parituṣṭo'smi te vatsa brūhi yatte'bhivāṃchitam | prārthayasva prayacchāmi yadyapi syātsudurlabham
శంకరుడు అన్నాడు—వత్సా, నేను నీపై సంతోషించాను. నీకు నిజంగా కావలసినదేమిటో చెప్పు. కోరుకో; అది అత్యంత దుర్లభమైనదైనా నేను ప్రసాదిస్తాను.
Śaṅkara (Śiva)
Type: kshetra
Scene: Śaṅkara, softened and pleased, addresses Andhaka affectionately as ‘vatssa,’ inviting him to ask for any boon, even the rarest.
FAQs
Divine grace responds to devotion; when Śiva is pleased, even rare blessings become attainable.
This verse sits within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya setting; the specific tīrtha name is not stated in this single verse.
No specific rite is prescribed here; it introduces the boon-granting moment that frames later worship-results.