Adhyaya 150

Verse 1

सूत उवाच । शुक्रस्तस्य वचः श्रुत्वा चित्ते कृत्वा दयां ततः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं गत्वा सिद्धिप्रदायकम्

సూతుడు పలికెను—అతని మాటలు విని శుక్రుడు హృదయంలో కరుణను ధరించి, తరువాత సిద్ధిప్రదాయకమైన హాటకేశ్వర క్షేత్రానికి వెళ్లెను।

Verse 2

चकार विधिवद्धोमं स्वमांसेन हुताशने । मंत्रैराथर्वणै रौद्रैः कुण्डं कृत्वा त्रिकोणकम्

అక్కడ అతడు విధివిధానంగా హోమం చేశాడు; తన స్వమాంసంతోనే జ్వలించే అగ్నిలో ఆహుతులు సమర్పించాడు; రౌద్ర అథర్వణ మంత్రాలతో త్రికోణ కుండాన్ని నిర్మించాడు।

Verse 3

एवं संजुह्वतस्तस्य तेन वै विधिना तदा । यथा रुद्रेण संतुष्टा देवी केलीश्वरी तदा

అతడు అదే విధానంతో ఆహుతులు సమర్పిస్తూ ఉండగా, దేవి కేళీశ్వరీ అప్పుడే ప్రసన్నమైంది—ఎప్పుడో రుద్రునిచే తృప్తి పొందినట్లే।

Verse 4

तं प्रोवाच समेत्याशु शुक्रं दैत्यपुरोहितम् । मा त्वं भार्गवशार्दूल कुरु मांसपरिक्षयम्

దేవి వేగంగా సమీపించి దైత్యపురోహితుడైన శుక్రునితో పలికింది—“ఓ భార్గవశార్దూలా, నీ మాంసక్షయాన్ని కలిగించకు।”

Verse 5

भाविताऽहं त्रिनेत्रेण तत्किं ब्रूहि करोमि ते

“త్రినేత్రుడైన ప్రభువిచే నేను శక్తితో భావితమయ్యాను; కనుక చెప్పు—నీ కోసం నేను ఏమి చేయాలి?”

Verse 6

शुक्र उवाच । यथा रुद्रस्य साहाय्यं त्वयात्र विहितं शुभे । अंधकस्याऽपि कर्तव्यं तथैवैष वरो मम

శుక్రుడు అన్నాడు—“ఓ శుభే, నీవు ఇక్కడ రుద్రునికి సహాయం చేసినట్లే, అంధకునికీ అలాగే చేయాలి; ఇదే నా వరం।”

Verse 7

ये केचिद्दानवा युद्धे भक्षिताश्च विनाशिताः । अस्य सैन्यस्य ते सर्वे पुनर्जीवंतु सत्वरम्

ఈ సైన్యంలోని యుద్ధంలో భక్షింపబడినవారైనా నశించినవారైనా దానవులందరూ వెంటనే పునర్జీవించుగాక।

Verse 8

देव्युवाच । जीवयिष्यामि तान्सर्वान्दानवान्निहतान्रणे । नवसंभक्षितान्विप्र प्रविष्टान्योगिनीमुखे

దేవి పలికెను—ఓ విప్రా! రణంలో హతమైన ఆ దానవులందరినీ నేను జీవింపజేస్తాను; యోగినీ ముఖంలో ప్రవేశించిన, ఇప్పుడే భక్షింపబడిన వారినీ కూడ।

Verse 9

एवमुक्त्वा ददौ तस्मै सा देवी हर्षितानना । नाम्नाऽमृतवतीं विद्यां यया जीवंति ते मृताः

ఇట్లు చెప్పి, హర్షోల్లాస ముఖముగల ఆ దేవి అతనికి ‘అమృతవతీ’ అనే విద్యను ప్రసాదించింది; దాని బలంతో మృతులుకూడా పునర్జీవిస్తారు।

Verse 10

ततः शुक्रः प्रहृष्टात्मा गत्वांधकमुवाच ह । सिद्धा केलीश्वरी देवी यथा शम्भोस्तथा मम

అప్పుడు హర్షితాత్ముడైన శుక్రుడు అంధకుని వద్దకు వెళ్లి ఇలా అన్నాడు—‘కేళీశ్వరీ దేవి సిద్ధా, అవ్యర్థా; శంభువుకు యెట్లయితే, నాకు కూడా అట్లే.’

Verse 11

तया दत्ता शुभा विद्या मम दैत्या मृताश्च ये । तान्सर्वांस्तत्प्रभावेन योजयिष्यामि जीविते

ఆమె ప్రసాదించిన శుభ విద్య ప్రభావంతో, నా దైత్యుల్లో మరణించిన వారందరినీ నేను మళ్లీ జీవితం లోనికి చేర్చుతాను।

Verse 12

त्वयाऽस्याः सततं भक्तिः कार्या दानव सत्तम । अष्टम्यां च विशेषेण चतुर्दश्यां च सर्वदा

హే దానవశ్రేష్ఠా, నీవు ఆమెపై సదా భక్తిని నిలుపవలెను—ప్రత్యేకంగా అష్టమి మరియు చతుర్దశి తిథులలో ఎల్లప్పుడూ।

Verse 13

एषा सा परमा शक्तिर्यया व्याप्तमिदं जगत् । केवलं भक्तिसाध्या सा न दण्डेन कथंचन

ఇదే ఆ పరమశక్తి, ఆమెచేత ఈ జగత్తు అంతటా వ్యాపించింది. ఆమె కేవలం భక్తితోనే లభిస్తుంది; దండంతో ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ కాదు।

Verse 14

एवमुक्तस्तु शुक्रेण स तदा दानवाधिपः । तां देवीं पूजयामास भावभक्तिसमन्वितः

శుక్రుడు ఇలా ఉపదేశించగా, దానవాధిపతి అప్పుడు హృదయభక్తితో నిండినవాడై ఆ దేవిని పూజించాడు।

Verse 15

स्तुत्वा च विविधैः स्तोत्रैस्ततः प्रोवाच सादरम् । तथान्या मातरः सर्वा यथाज्येष्ठं यथाक्रमम्

వివిధ స్తోత్రాలతో స్తుతించి, తరువాత అతడు సాదరంగా పలికెను; అలాగే ఇతర సమస్త మాతృదేవతలను కూడా జ్యేష్ఠత మరియు క్రమానుసారం సంభోదించాడు।

Verse 16

अज्ञानाद्यन्मया देवि कृतः कोपस्तवोपरि । मर्षणीयस्तथा सोऽद्य दीनस्य प्रणतस्य च

హే దేవీ, అజ్ఞానవశాత్ నేను నీపై చూపిన కోపం—అది నేడు క్షమించబడుగాక; నేను దీనుడను, శరణాగతుడై నమస్కరిస్తున్నాను।

Verse 17

श्रीदेव्युवाच । परितुष्टाऽस्मि ते वत्स प्रभावाद्भार्गवस्य च । वरं वरय तस्मात्त्वं न वृथा दर्शनं मम

శ్రీదేవి పలికెను—వత్సా, నీకును భార్గవ (శుక్ర) ప్రభావమునకును నేను పరితుష్టురాలిని. కనుక వరమును కోరుము; నా దర్శనం నీకు వ్యర్థమగదు.

Verse 18

अन्धक उवाच । अनेनैव तु रूपेण ये त्वां ध्यायंति देहिनः । पूजयंति च सद्भक्त्या संस्थाप्य प्रतिमां तव । तेषां सिद्धिः प्रदातव्या त्वया हृदयवांछिता

అంధకుడు పలికెను—ఈ రూపమునే నిన్ను ధ్యానించి, నీ ప్రతిమను స్థాపించి సద్భక్తితో పూజించు దేహులు; వారి హృదయవాంఛిత సిద్ధిని నీవే ప్రసాదించవలెను.

Verse 19

देव्युवाच । यो मामनेन रूपेण स्थापयिष्यति मानवः । तस्य मोक्षं प्रदास्यामि पापस्यापि न संशयः

దేవి పలికెను—ఏ మనిషి నన్ను ఈ రూపమునే స్థాపించునో, అతనికి నేను మోక్షమును ప్రసాదించెదను; పాపియైనను సందేహము లేదు.

Verse 20

योऽष्टम्यां च चतुर्दश्यां मम पूजां करिष्यति । तस्मै स्वर्गं प्रदास्यामि पापस्यापि दनूत्तम

హే దనూశ్రేష్ఠా, ఎవడు అష్టమి మరియు చతుర్దశి నాడు నా పూజ చేయునో, అతనికి నేను స్వర్గమును ప్రసాదించెదను; పాపియైనను.

Verse 21

केवलं दर्शनं यश्च ध्यानं वा मे करिष्यति । तस्य राज्यं प्रदास्यामि भोगान्मानुषसंभवान्

మరియు ఎవడు కేవలం నా దర్శనము చేయునో, లేదా నా ధ్యానము చేయునో, అతనికి నేను రాజ్యమును మరియు మానుషసంభవ భోగములను ప్రసాదించెదను.

Verse 22

एवमुक्त्वाऽथ सा देवी ततश्चादर्शनं गता । तैश्च मातृगणैः सार्धं पश्यतस्तस्य तत्क्षणात्

ఇలా చెప్పి ఆ దేవి మాతృగణాలతో కలిసి ఆ క్షణమే, అతడు చూస్తుండగానే, అంతర్ధానమై అదృశ్యమైంది।

Verse 23

शक्रोऽपि दानवान्सर्वांस्तया संसिद्धया ततः । मृतान्संजीवयामास दैतेयान्नवभक्षितान्

అప్పుడు శక్రుడు (ఇంద్రుడు) కూడా ఆ సిద్ధశక్తి ద్వారా, మరణించిన సమస్త దానవులను—కొత్తగా భక్షింపబడిన దైత్యులను కూడ—పునర్జీవింపజేశాడు।

Verse 24

तैः समेत्य स दैत्येन्द्रः प्रहृष्टेनांतरात्मना । तां पुरीं प्राप्य शक्रस्य राज्यं चक्रे दिवानिशम्

వారితో కలసి ఆ దైత్యేంద్రుడు అంతరాత్మలో పరమ హర్షంతో, ఆ నగరాన్ని చేరి శక్రుని రాజ్యాన్ని పగలు-రాత్రి స్వాధీనం చేసుకున్నాడు।

Verse 25

तां देवीं ध्यायमानस्तु पूजयानो दिवानिशम् । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां विशेषेण महाबलः

ఆ మహాబలుడు దేవిని ధ్యానిస్తూ పగలు-రాత్రి పూజించెను; ముఖ్యంగా అష్టమి మరియు చతుర్దశి రోజుల్లో విశేషంగా।

Verse 26

अथ तस्याः प्रभावं तं ज्ञात्वा व्याससमुद्भवः । स्थानेऽत्र स्थापयामास संसिद्धिं प परां गतः

ఆపై వ్యాససముద్భవుడు ఆమె ప్రభావమహిమను తెలుసుకొని, ఈ స్థలంలోనే (ఆరాధన/ప్రతిష్ఠ) స్థాపించి పరమ సిద్ధిని పొందెను।

Verse 27

सूत उवाच एवं केलीश्वर देवी संजाता परमेश्वरी । तस्मात्स्थाप्या च पूज्या च ध्येया चैव विशेषतः

సూతుడు పలికెను—ఇలా కేళీశ్వర దేవి పరమేశ్వరిగా అవతరించింది. కావున ఆమెను ప్రతిష్ఠించి, పూజించి, విశేషంగా ధ్యానించవలెను.

Verse 28

एवं देव्या नरो यश्च पठते वा शृणोति वा । वाच्यमानं स मुच्येत व्यसनेन गरीयसा

దేవి యొక్క ఈ మహాత్మ్యాన్ని ఎవడు చదువుతాడో లేదా చదువబడుతుండగా వినుతాడో, అతడు అత్యంత ఘోరమైన విపత్తు నుండికూడా విముక్తి పొందును.

Verse 29

भ्रष्टराज्योऽथवा राजा यः शृणोत्यष्टमीदिने । स राज्यं लभते भूयो निखिलं हतकंटकम्

రాజ్యభ్రష్టుడైన రాజు కూడ అష్టమీ దినమున దీనిని వినినచో, అతడు మళ్లీ సంపూర్ణంగా కంటకరహితమైన (విఘ్నరహితమైన) రాజ్యాన్ని పొందును.

Verse 30

युद्धकाले च संप्राप्ते यश्चैतच्छृणुयान्नरः । स हत्वा शत्रुसंघातं विजयं च समाप्नुयात्

యుద్ధకాలము వచ్చినప్పుడు ఎవడు దీనిని వినునో, అతడు శత్రుసంఘాన్ని సంహరించి విజయాన్ని పొందును.