Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 65
श्रुत्वा शास्त्रं वधूनां जलधिजदयिता वाक्यमाह प्रहस्य । स्वर्गादाहृत्य मुक्तात्रिदशपति वधूश्चातिवीरेण पत्या । आदौ पात्रं सुखानामहममरजिता प्रेयसा तद्वियुक्तानिर्दुष्टा तद्य । तिष्ये प्रियममृतगतं प्राप्नुयां येन चैव
śrutvā śāstraṃ vadhūnāṃ jaladhijadayitā vākyamāha prahasya | svargādāhṛtya muktātridaśapati vadhūścātivīreṇa patyā | ādau pātraṃ sukhānāmahamamarajitā preyasā tadviyuktānirduṣṭā tadya | tiṣye priyamamṛtagataṃ prāpnuyāṃ yena caiva
ఆ దివ్య స్త్రీల ఉపదేశం విని సముద్రజ ప్రభువు ప్రియురాలు చిరునవ్వుతో ఇలా చెప్పింది— “స్వర్గం నుండి తెచ్చబడిన దేవేంద్రుని భార్యలకూడా అత్యంత వీరుడైన భర్త చేత విముక్తి పొందారు. నేను ఒకప్పుడు సుఖాలకు పాత్రను, దేవతలకూ అజేయను; అయినా ప్రియుని నుండి విడిపోయి ఉన్నా నేను నిర్మలమే. అమృతలోకానికి వెళ్లిన నా ప్రియుణ్ని పొందుటకై నేను ఇలానే నిలిచెదను।”
Vṛndā (as the responding woman in the narrative)
Type: kshetra
Scene: Vṛndā/Caṇḍibhadra smiles gently while replying to the apsarases; her face shows calm conviction amid austerity; the apsarases appear surprised yet respectful; the riverbank remains quiet.
FAQs
It elevates steadfast devotion and purity over heavenly pleasures, presenting renunciation as a higher aim than svarga.
The verse is part of the chain of events that culminates in the sanctification of Vṛndāvana near Govardhana.
No explicit ritual is stated; the emphasis is on inner vow-like steadfastness and remaining firm in one’s dharma.