Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 78
सूत उवाच । ततः स कथयामास सर्वमात्मविचेष्टितम् । यथा कन्यासमं संगः कृतः शापश्च सन्मुनेः
sūta uvāca | tataḥ sa kathayāmāsa sarvamātmaviceṣṭitam | yathā kanyāsamaṃ saṃgaḥ kṛtaḥ śāpaśca sanmuneḥ
సూతుడు పలికెను—ఆపై అతడు తన స్వకర్మవల్ల జరిగినదంతా వివరించాడు; ఆ కన్యతో తనకు సంగమం ఎలా కలిగిందో, సన్ముని శాపం ఎలా పొందాడో అన్నీ చెప్పాడు।
Sūta
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (implied traditional frame)
Scene: A storyteller (Sūta) narrates a penitent account: a celestial figure recounts his own actions—association with a maiden and the resulting sage’s curse—before an assembly in a sacred setting.
FAQs
Actions and associations (saṅga) bear consequences; Purāṇas teach accountability and the moral causality of karma.
This verse introduces the backstory within a Tīrthamāhātmya chapter, but does not itself name the tīrtha.
None in this verse; it transitions into an explanatory narration involving a curse and prior conduct.