Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 17
राजोवाच । संन्यस्तोऽहं द्विजश्रेष्ठा न राज्यं कर्तुमुत्सहे । न सुतानां न दाराणां संग्रहं च कथंचन
rājovāca | saṃnyasto'haṃ dvijaśreṣṭhā na rājyaṃ kartumutsahe | na sutānāṃ na dārāṇāṃ saṃgrahaṃ ca kathaṃcana
రాజు పలికెను—హే ద్విజశ్రేష్ఠా! నేను సన్న్యాసం స్వీకరించితిని; రాజ్యాన్ని పాలించుటకు ఉత్సాహము లేదు. కుమారుల గాని భార్య గాని బాధ్యతను ఏ విధముగానూ స్వీకరించదలచలేదు.
King (Rājā)
Scene: A weary king, ornaments set aside, speaks to an assembled circle of venerable brāhmaṇas; the court atmosphere is subdued, signaling renunciation and moral conflict.
FAQs
Dharma can appear as competing obligations; the verse voices the renunciant ideal even within a political crisis.
No tīrtha is named in this verse; it is part of the narrative context that frames the chapter’s tīrtha-māhātmya.
None; the verse asserts a saṃnyāsa stance—refusal of kingship and household responsibilities.