Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
मणिसोपानशोभाभिर्दीर्घिकाभिः समंततः । आरामकूपयंत्राद्यैः सर्वोपकरणैर्युतम् । निवेद्य ब्राह्मणेंद्राणां कृतकृत्यो बभूव सः
maṇisopānaśobhābhirdīrghikābhiḥ samaṃtataḥ | ārāmakūpayaṃtrādyaiḥ sarvopakaraṇairyutam | nivedya brāhmaṇeṃdrāṇāṃ kṛtakṛtyo babhūva saḥ
చుట్టూరా మణిమయ సోపానాలతో శోభించే దీర్ఘికలతో నగరాన్ని అలంకరించి, ఆరామాలు, బావులు, జలోత్థాపన యంత్రాలు మొదలైన సమస్త ఉపకరణాలతో సమృద్ధిగా చేసి, బ్రాహ్మణేంద్రులకు విధివిధానంగా నివేదించెను; అప్పుడు అతడు కృతకృత్యుడయ్యెను।
Narrator (contextual Purāṇic narration; speaker not explicit in the snippet)
Tirtha: Śaṅkhatīrtha (contextual)
Type: kshetra
Scene: A prosperous sacred town ringed by long reservoirs with jewel-like steps, gardens and wells; the founder ceremonially offers the settlement to eminent Brahmins, who receive it with solemn blessing.
FAQs
Public welfare and sacred giving (dāna)—when dedicated in a dharmic spirit—become a complete religious accomplishment.
The broader episode belongs to the Śaṅkhatīrtha-centered Tīrthamāhātmya in Nāgarakhaṇḍa (explicitly named in the next verse).
A formal dedication (nivedana/dāna) of a well-equipped settlement and its amenities to Brahmins.