Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 24
वाग्वादेन च किं कार्यमस्माकं चाधुना प्रभो । प्रकृतेः परतस्त्वं च यदि सत्यं वचस्तव । तर्हि त्वया न भेतव्यं मम शंकर संप्रति
vāgvādena ca kiṃ kāryamasmākaṃ cādhunā prabho | prakṛteḥ paratastvaṃ ca yadi satyaṃ vacastava | tarhi tvayā na bhetavyaṃ mama śaṃkara saṃprati
ప్రభో! ఇప్పుడు మనకు కేవలం వాగ్వాదం వల్ల ఏమి ప్రయోజనం? మీరు ప్రకృతికి అతీతుడని మీ వాక్యం నిజమైతే, ఓ శంకరా, ఈ క్షణంలో నన్ను భయపడవలసిన అవసరం లేదు.
Girijā (Pārvatī) (deduced from immediate narrative context)
Tirtha: Kedāra (Kedāranātha)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis/assembly (contextual)
Scene: Pārvatī confronts Śaṅkara with a sharp, fearless question; Śiva remains serene, unshaken, in a Himalayan hermitage atmosphere.
FAQs
True spiritual realization is tested in conduct, not in argument; fearlessness should follow genuine transcendence.
The Kedārakhaṇḍa frame places the teaching within the Kedāra–Himālaya tīrtha milieu, though no single shrine is named in this verse.
No direct prescription; the verse critiques “vāda” (mere disputation) and emphasizes lived realization.