Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 30
तानि सर्वाणि दृष्टानि शंभुना परमेष्ठिना । आश्रयोऽहं च सर्वेषां भूतानां नात्र संशयः । असुराणां सुराणां च सर्वेषामपि वल्लभः
tāni sarvāṇi dṛṣṭāni śaṃbhunā parameṣṭhinā | āśrayo'haṃ ca sarveṣāṃ bhūtānāṃ nātra saṃśayaḥ | asurāṇāṃ surāṇāṃ ca sarveṣāmapi vallabhaḥ
ఆ సమస్త సంఘటనలను పరమేశ్వరుడు శంభువు చూశాడు। ఆయన అన్నాడు— ‘నేనే సమస్త భూతాలకు ఆశ్రయం; ఇందులో సందేహం లేదు. అసురులకు, సురులకు—అందరికీ నేనే ప్రియుడు।’
Śiva (Śambhu) speaking (direct first-person statement)
Tirtha: Kedāra/Kedārakṣetra
Type: kshetra
Scene: Above the battlefield, Śambhu stands serene—ash-smeared, crescent-mooned, with matted locks and tranquil gaze—witnessing all; his presence calms the chaos, conveying universal shelter.
FAQs
Śiva is presented as the impartial refuge of all beings, transcending factional divisions like deva and asura.
Kedāra-region Śaiva mahātmya (Kedārakhaṇḍa) provides the setting, emphasizing Śiva’s universal lordship as the theological basis for the place’s sanctity.
No explicit ritual is prescribed in this verse.