Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 4
इंद्रद्युम्नापरिज्ञाने भद्रकोऽयं मुमूर्षति । तस्यानु मित्रं मार्कंडस्तं चान्वहमपि स्फुटम्
iṃdradyumnāparijñāne bhadrako'yaṃ mumūrṣati | tasyānu mitraṃ mārkaṃḍastaṃ cānvahamapi sphuṭam
ఇంద్రద్యుమ్నుడిని గుర్తించకపోవడం వల్ల ఈ భద్రకుడు మరణాసన్నుడయ్యాడు. అతని వెంటనే అతని మిత్రుడు మార్కండుడూ—స్పష్టంగా—అతనితో పాటు (మరణదిశగా) వెళ్లనున్నాడు.
Nāḍījaṅgha (continuing his speech)
Listener: Purūhūta (and the group)
Scene: A tense moment: Bhadraka weakens, near death; Mārkaṇḍa stands close, ready to follow; the unseen key is Indradyumna’s unrecognized identity—suggested by a veiled or unacknowledged royal figure in the background.
FAQs
Unresolved dharmic obligations can endanger not only oneself but also companions; true friendship shares both risk and responsibility.
No specific tīrtha is named; the verse centers on the narrative condition—recognizing Indradyumna.
None.