Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 12
तत्स्वयं पुरुषो भूत्वा युधिष्ठिर वृथामते । प्रकृतिं नौषि नत्वा तां हासो मेऽतीव जायते
tatsvayaṃ puruṣo bhūtvā yudhiṣṭhira vṛthāmate | prakṛtiṃ nauṣi natvā tāṃ hāso me'tīva jāyate
కాబట్టి, ఓ యుధిష్ఠిరా, నీవే పురుషుడై ఉండి కూడా—ఓ వ్యర్థమతివాడా—ప్రకృతికి నమస్కరించి ఆమెనే ఆశ్రయిస్తావు; ఇది నాకు అత్యంత నవ్వు తెప్పిస్తుంది.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced; Māheśvarakhaṇḍa narrative frame)
Listener: Yudhiṣṭhira
Scene: A stern yet compassionate teacher addresses Yudhiṣṭhira; the teacher’s expression carries controlled laughter at the philosophical mistake; Prakṛti is shown as an alluring but insentient figure, while Puruṣa is a calm luminous presence.
FAQs
It critiques misplaced surrender: consciousness should not submit to deluding nature, but should turn toward the divine and dharma-guided discernment.
No holy site is indicated in this verse.
None; it is a rebuke framed in Puruṣa–Prakṛti language.