Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 8
क्षणं रावांस्ततो मुक्त्वा त्राहि मुञ्चेति वक्त्यणु । ततः कृपालुना मुक्ता पादयोः पतिताऽब्रवीत्
kṣaṇaṃ rāvāṃstato muktvā trāhi muñceti vaktyaṇu | tataḥ kṛpālunā muktā pādayoḥ patitā'bravīt
క్షణమంత అరుపులు విడిచిన తరువాత ఆమె క్షీణ స్వరంతో—“త్రాహి, విడిచిపెట్టు!” అని పలికింది; ఆపై కరుణామయుడు ఆమెను విడిపించాడు; ఆమె ఆయన పాదాల వద్ద పడిపోయి చెప్పింది।
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa) describing the scene (deduced from Māheśvarakhaṇḍa style)
Scene: A faint cry—‘Save me, release me!’—then the captor’s compassion; she is freed and collapses at his feet, beginning her confession.
FAQs
Taking refuge (śaraṇāgati) and sincere pleading for protection draws compassionate deliverance.
No explicit tīrtha is named in this verse; it functions as narrative setup within the Kaumārikākhaṇḍa.
None directly; the verse depicts supplication and release rather than a rite.