Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 54
इमामपराजितां परमवैष्णवीं महाविद्यां जपति पठति शृणोति स्मरति धारयति कीर्तयति न च तस्य वाय्वग्निवज्रोपलाशनिवर्षभयं न समुद्रभयं न ग्रहभयं न च चौरभयं न च श्वापदभयं वा भवेत्
imāmaparājitāṃ paramavaiṣṇavīṃ mahāvidyāṃ japati paṭhati śṛṇoti smarati dhārayati kīrtayati na ca tasya vāyvagnivajropalāśanivarṣabhayaṃ na samudrabhayaṃ na grahabhayaṃ na ca caurabhayaṃ na ca śvāpadabhayaṃ vā bhavet
ఈ అపరాజిత, పరమ వైష్ణవీ మహావిద్యను జపించు, పఠించు, విను, స్మరించు, ధరిం చు లేదా కీర్తించు వానికి—వాయు, అగ్ని, వజ్రం, రాళ్లు, మెరుపు, తుఫాను వర్షం భయం ఉండదు; సముద్రభయం లేదు, గ్రహభయం లేదు, దొంగల భయం లేదు, క్రూరమృగభయం కూడా లేదు।
Lomaharṣaṇa (Sūta), deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative convention (speaker not explicit in the verse snippet).
Tirtha: Aparājitā (Vaiṣṇavī) Mahāvidyā
Type: kshetra
Scene: A protected devotee-pilgrim moves through storms, lightning, rocky paths, ocean crossings, thieves, and wild beasts—yet remains unharmed within an invisible aura formed by the mantra.
FAQs
Devotional engagement with sacred mantra-śakti—through japa, recitation, listening, remembrance, carrying, and praise—creates dharmic protection and steadiness against both natural and unseen dangers.
This verse is a mantra-phalaśruti focused on Aparājitā/Paramavaiṣṇavī Mahāvidyā; a particular tīrtha is not explicitly named in the shloka snippet provided.
The prescribed practices are japa (repetition), pāṭha (recitation), śravaṇa (listening), smaraṇa (remembering), dhāraṇa (wearing/holding as a protective support), and kīrtana (proclaiming/praising) of the Mahāvidyā.