Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 31
तुष्टासु देवीषु बलं धनं च कीर्तिश्च पुत्राः सुभगाश्च दाराः । स्वर्गस्तथा मुक्तिपदं च सत्सुखं न दुर्लभं सत्यमेतत्तवोक्तम्
tuṣṭāsu devīṣu balaṃ dhanaṃ ca kīrtiśca putrāḥ subhagāśca dārāḥ | svargastathā muktipadaṃ ca satsukhaṃ na durlabhaṃ satyametattavoktam
దేవీలు ప్రసన్నులైతే బలం, ధనం, కీర్తి, సత్పుత్రులు మరియు సౌభాగ్యవతులైన భార్యలు లభిస్తారు; స్వర్గం, ముక్తిపదం, సత్యసుఖం కూడా దుర్లభం కాదు—నీవు చెప్పింది నిజమే।
Narrator (contextual; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in Māheśvarakhaṇḍa frame)
Type: kshetra
Scene: The pleased Devīs radiate blessings: a devotee receives symbols of strength (weapon/armlet), wealth (coins/grain), fame (garland), family prosperity (children and auspicious spouse), while above appears a path to svarga and a serene mokṣa-light.
FAQs
Devotional worship that truly pleases the Devīs becomes a direct cause of both worldly welfare and the highest good—liberation.
The verse speaks generally of the Devīs’ grace; the surrounding narrative in this chapter later centers on Guptakṣetra as the place of worship.
No specific rite is detailed here; it functions as a phalaśruti (statement of fruits) of Devī satisfaction through worship.