Adhyaya 57

Verse 1

नारद उवाच । ततो विप्रा नारदश्च समाराध्य महेश्वरम् । महीनगरके पुण्ये स्थापयामास शंकरम्

నారదుడు పలికెను—అనంతరం బ్రాహ్మణులు మరియు నారదుడును కూడ యథావిధిగా మహేశ్వరుని ఆరాధించి, మహీనగరమనే పుణ్యస్థలంలో శంకరుని ప్రతిష్ఠించారు.

Verse 2

लोकानां च हितार्थाय केदारं लिंगमुत्तमम् । अत्रीशादुत्तरे भागे महापातकनाशनम्

సర్వలోకాల హితార్థముగా అక్కడ ఉత్తమమైన కేదారలింగము ఉంది; అది అత్రీశుని ఉత్తర భాగంలో స్థితమై మహాపాతకాలను నశింపజేస్తుంది.

Verse 3

अत्रिकुण्डे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । अत्रीशं च नमस्कृत्य केदारं यः प्रपश्यति

అత్రికుండంలో స్నానమాచరించి, యథావిధిగా శ్రాద్ధం చేసి, అత్రీశునకు నమస్కరించి, తరువాత కేదారుని దర్శించువాడు—(మహాపుణ్యాన్ని పొందును).

Verse 4

मातुः स्तन्यं पुनर्नैव स पिबेन्मुक्तिभाग्भवेत् । ततो रुद्रो नीलकंठं नारदाय महात्मने

అతడు ఇక మళ్లీ తల్లి స్తన్యము త్రాగడు; ముక్తిలో భాగస్వామి అవుతాడు. అప్పుడు రుద్రుడు మహాత్ముడైన నారదునికి నీలకంఠుని విషయము చెప్పెను.

Verse 5

स्वयं दत्त्वा स्वयं तस्थौ महीनगरके शुभे । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा नीलकंठं प्रपश्यति

తానే వరమిచ్చి తానే శుభమైన మహీనగరకంలో నిలిచెను. కోటితీర్థంలో స్నానము చేసిన మనిషి నీలకంఠుని దర్శించును.

Verse 6

जयादित्यं नमस्कृत्य रुद्रलोकमवाप्नुयात् । जयादित्यं पूजयंति कूपे स्नात्वा नरोत्तमाः

జయాదిత్యునికి నమస్కరించినవాడు రుద్రలోకాన్ని పొందును. బావిలో స్నానము చేసి నరోత్తములు జయాదిత్యుని పూజించుదురు.

Verse 7

न तेषां वंशनाशोऽस्ति जयादित्यप्रसादतः । इदं ते कथितं पार्थ महीनगरकस्य च

జయాదిత్య ప్రసాదముచేత వారికి వంశనాశము లేదు. ఓ పార్థా, మహీనగరక విషయమును కూడా నీకు ఇలా చెప్పితిని.

Verse 8

आख्यानं सकलं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ఈ సంపూర్ణ ఆఖ్యానమును విన్నవాడు సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడగును.

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखंडे नीलकंठमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, ప్రథమ మాహేశ్వరఖండంలోని కౌమారికాఖండంలో “నీలకంఠ మహాత్మ్య వర్ణనం” అనే యాభై ఏడవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।