ततः स नरकं याति स्वर्गं वा स्वेन कर्मणा । रौरवाद्याश्च नरकाः पातालतलसंस्थिताः
tataḥ sa narakaṃ yāti svargaṃ vā svena karmaṇā | rauravādyāśca narakāḥ pātālatalasaṃsthitāḥ
అనంతరం అతడు తన కర్మఫలానుసారంగా నరకమునకు గాని స్వర్గమునకు గాని చేరును. రౌరవాది నరకములు పాతాళతలములలో స్థితమై యున్నవి.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: A vertical cosmogram: earth in the middle, Svarga above, Pātāla below; labeled narakas beginning with Raurava in the nether tiers; a lone jīva moving along a path shaped by deeds.
One’s destiny after death is determined by one’s own karma, leading to heaven or hell accordingly.
No tīrtha is praised in this verse; it describes purāṇic cosmology and karmic retribution.
No direct ritual is prescribed; the verse emphasizes ethical causality (karma).