Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 41
सोऽपि दुःखदरिद्राद्यैर्वेष्टितो विकलेंद्रियः । प्रत्यक्षः सर्व लोकानां पापस्यैतद्धि लक्षणम्
so'pi duḥkhadaridrādyairveṣṭito vikaleṃdriyaḥ | pratyakṣaḥ sarva lokānāṃ pāpasyaitaddhi lakṣaṇam
అతడూ దుఃఖం, దారిద్ర్యం మొదలైన వాటితో కప్పబడి ఇంద్రియవైకల్యంతో ఉంటాడు. ఇదే పాపానికి ప్రత్యక్ష లక్షణం; ఇది అందరికీ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A once-uplifted being returns as human yet is wrapped in misery—ragged clothing, hunger, weakened senses—while society recognizes these as marks of past sin; the tone is compassionate, not mocking.
FAQs
Sin leaves recognizable worldly effects—suffering and deprivation—urging one toward repentance and dharmic correction.
No tīrtha is mentioned; the verse is a general karmic diagnostic.
None stated; it implies avoiding pāpa and seeking purification through dharma.