Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 17
तदहो भारतं खंडं सत्यायुषि त्यजेद्धि कः । अहमेव दृढो मन्ये पितृभ्यां यो विवर्जितः
tadaho bhārataṃ khaṃḍaṃ satyāyuṣi tyajeddhi kaḥ | ahameva dṛḍho manye pitṛbhyāṃ yo vivarjitaḥ
అయితే—సత్యమైన ఆయుష్షు మిగిలి ఉండగా భారతఖండాన్ని ఎవరు విడిచిపెడతారు? నేను మాత్రమే దృఢుడనని భావిస్తున్నాను; ఎందుకంటే నేను తల్లిదండ్రులిద్దరికీ వియోగుడను.
The boy
Tirtha: Bhārata-khaṇḍa (as sacred karmabhūmi)
Type: kshetra
Scene: The boy speaks with sudden firmness, gesturing toward the land as if invoking Bhārata itself; his orphaned state is visible in worn clothing, yet his posture is upright and resolute.
FAQs
Human life—especially in Bhārata, the dharma-land—is not to be thrown away; it should be used for spiritual striving.
No single tīrtha is named; the verse broadly extols Bhārata-khaṇḍa as a spiritually meaningful realm.
None explicitly; the focus is on valuing embodied life and pursuing the liberating path.