Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 113
यच्च ब्रवीषि गीर्वाणा न संति सन्ति चेत्कुतः । कुत्रापि नैव दृश्यंते तेन मे विस्मयो महान्
yacca bravīṣi gīrvāṇā na saṃti santi cetkutaḥ | kutrāpi naiva dṛśyaṃte tena me vismayo mahān
హే దేవవక్తా! నీవు చెప్పేది—‘వారు లేరు’; ఉన్నట్లయితే ఎక్కడి నుంచి? ఎక్కడా వారు కనిపించరు; అందువల్ల నాకు మహా ఆశ్చర్యం కలుగుతోంది.
A questioning interlocutor (likely a sage) addressing a deva; exact identity not in snippet
Scene: A learned interlocutor, hands raised in inquiry, expresses astonishment while addressing a divine speaker; a quiet assembly of sages/devas listens as the debate turns on ‘seen vs unseen’.
FAQs
The verse frames a Purāṇic inquiry into belief and proof—questioning claims about existence when something is not directly perceived.
None is named in this verse; it is part of a doctrinal dialogue rather than a site-specific māhātmya line.
No explicit ritual is prescribed here; it is a logical challenge within the discourse.