Adhyaya 34

Verse 1

नारद उवाच । ततस्तृतीयलिंगस्य चिकीर्षु स्थापनं गुहम् । ब्रह्मा प्राहास्य प्रीत्यर्थं स्वयमन्यं प्रकुर्महे

నారదుడు పలికెను—అప్పుడు గుహుడు (స్కందుడు) మూడవ లింగాన్ని స్థాపించాలని కోరెను. అతని ప్రీతికోసం బ్రహ్ముడు అన్నాడు—“మనమే స్వయంగా మరొక లింగాన్ని స్థాపిద్దాం.”

Verse 2

यद्यप्येतच्छुभं लिंगं सर्वदोषविवर्जितम् । तथाप्यन्यत्करिष्येऽहं सर्वश्रेष्ठतमं हि यत्

ఈ శుభ లింగం సర్వదోషరహితమైనదైనా, అయినప్పటికీ నేను మరొకదాన్ని నిర్మిస్తాను—అది సమస్తంలో శ్రేష్ఠతమమై ఉంటుంది.

Verse 3

ततो ब्रह्मा सर्वदोषविमुक्तं निर्ममे स्वयम् । दृष्टिकांतं मनःकांतं फलकांतं सुलिंगकम्

అప్పుడు బ్రహ్ముడు స్వయంగా సర్వదోషరహితమైన శుభ శివలింగాన్ని నిర్మించాడు—చూడటానికి మనోహరం, మనసుకు ఆనందదాయకం, ఫలప్రదానంలో శోభనమైనది.

Verse 4

तत्र स्कंदस्य प्रीत्यर्थं सर्वदेवैर्निनिर्मितम् । सरः सुरम्यं तीर्थानि तत्र ते निदधुस्तथा

అక్కడ స్కందుని ప్రీతికోసం సమస్త దేవతలు అత్యంత సుందరమైన సరస్సును నిర్మించారు; అలాగే అదే స్థలంలో తీర్థాలను కూడా స్థాపించారు.

Verse 5

गंगादिकानि तीर्थानि यानि प्रोचुर्दिवौकसः । इदं यावत्सरस्तावत्सर्वैरत्र समुष्यताम्

దేవులు ప్రఖ్యాతి చేసిన గంగా మొదలైన సమస్త తీర్థాలు, ఈ సరస్సు ఉన్నంతకాలం ఇక్కడే సమవేతమై నిలిచియుండుగాక।

Verse 6

एवमस्त्विति तान्यूचुः प्रीत्यर्थं शरजन्मनः । ततो ब्रह्मा स्वयं तत्र रौद्रैर्मंत्रैर्हुताशनम् । गाधिपुत्रादिभिर्विप्रैस्तर्पयामास संयुतः

‘ఎవమస్తు’ అని వారు శరజన్ముడైన భగవాన్ స్కందుని ప్రీతిపరచుటకు పలికిరి। తదుపరి బ్రహ్మదేవుడు స్వయంగా అక్కడ రౌద్ర మంత్రాలతో హుతాశనుని తర్పింపజేసి, గాధిపుత్రాది విప్రులతో కలిసి తర్పణం చేసెను।

Verse 7

ततो वैशाखमासस्य चतुर्द्दश्यां शुभे दिने । प्रतिष्ठां चक्रिरे लिंगे चिरं विप्रमुका द्विजाः

అనంతరం వైశాఖ మాసపు శుభ చతుర్దశి దినమున, విప్రుల నాయకత్వముతో ద్విజులు లింగ ప్రతిష్ఠను ఘనంగా నిర్వహించిరి।

Verse 8

जगुर्गंधर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततः स्कंदः प्रीतियुक्तः स्नात्वा सरसि शोभने

గంధర్వాధిపతులు గానం చేసిరి, అప్సరాగణములు నర్తించిరి. ఆపై ప్రీతియుతుడైన స్కందుడు ఆ శోభన సరస్సులో స్నానం చేసెను।

Verse 9

सर्वतीर्थोदकैः स्नाप्य तल्लिंगं भक्तिसंयुतः । विविधैः पूजयामास पुष्पैर्मंत्रैश्च पंचभिः

భక్తితో సమస్త తీర్థజలములతో ఆ లింగమును అభిషేకించి, వివిధ విధములుగా పుష్పార్పణ చేసి పంచ మంత్రాలను జపిస్తూ పూజ చేసెను।

Verse 10

पूजाकाले स्वयं तत्र लिंगमध्येस्थितो हरः । जंगमा जंगमैः सार्धं स्वयं जग्राह पूजनम्

పూజాకాలంలో అక్కడ లింగమధ్యంలో స్వయంగా హరుడు స్థితుడై ఉన్నాడు. జంగమ భక్తజనులతో కలిసి ఆయన స్వయంగా పూజను స్వీకరించాడు.

Verse 11

ततस्तं पूजयन्प्राह स्कंदो भक्तिपरिप्लुतः । केन केनोपहारेण त्वयि दत्तेन किं फलम्

అప్పుడు భక్తితో మునిగిపోయిన స్కందుడు ఆయనను పూజిస్తూ ఇలా అడిగాడు— “నీకు ఏ ఏ ఉపహారాన్ని సమర్పిస్తే ఏ ఫలం లభిస్తుంది?”

Verse 12

श्रीमहादेव उवाच । मम यः स्थापयेल्लिंगं शुभं सद्म च कारयेत् । मल्लोके वसतेऽसौ च वावच्चंद्रदिवाकरौ

శ్రీమహాదేవుడు పలికెను— “ఎవడు నా లింగాన్ని స్థాపించి శుభమైన ఆలయాన్ని నిర్మింపజేస్తాడో, వాడు చంద్రసూర్యులు ఉన్నంతకాలం నా లోకంలో నివసిస్తాడు.”

Verse 13

मम सद्म सुधाशुभ्रं यावत्संख्यं करोति यः । तावंत्येव च जन्मानि यशसासौ विराजते

ఎవడు నా అమృతసమాన శుభ్రమైన ప్రకాశమయ ధామాన్ని ఎంత పరిమాణంలో నిర్మింపజేస్తాడో, అంతే సంఖ్యలో జన్మలలో వాడు యశస్సుతో విరాజిల్లుతాడు.

Verse 14

ध्वजभूतो ध्वजं दत्त्वा विपापः स्यात्पताकया । विधाय चित्रविन्यास गंधर्वैः सह मोदते

ధ్వజాన్ని సమర్పిస్తే వాడు ధ్వజస్వరూపమైన గౌరవాన్ని పొందుతాడు; పతాకాన్ని దానమిస్తే పాపరహితుడవుతాడు. అలంకార చిత్రవిన్యాసం చేసి గంధర్వులతో కలిసి ఆనందిస్తాడు.

Verse 15

रजःसंशोधनं कृत्वा नरो रोगैः प्रमुच्यते । प्राप्नोति देहं हार्दं च सुरसद्मानुलेपनात्

ధూళి మలినాన్ని శుద్ధి చేసినవాడు రోగాల నుండి విముక్తుడవుతాడు. దేవాలయానికి లేపనం/అనులేపనం చేయుటవలన అతడు ప్రియమైన, మనోహరమైన దేహాన్ని కూడా పొందుతాడు.

Verse 16

पुष्पक्षीरादि भिर्दत्तैस्तिलाभोऽक्षतदर्भकैः । शंभोः शिरसि दत्त्वार्घ्य दिवि वर्षायुतं वसेत्

పుష్పాలు, క్షీరం మొదలైనవాటితో పాటు నువ్వులు, అక్షతలు, దర్భలను సమర్పించి శంభువు శిరస్సుపై అర్ఘ్యాన్ని ఉంచినవాడు స్వర్గంలో పదివేల సంవత్సరాలు నివసిస్తాడు.

Verse 17

घृतेन हतपापः स्यान्मधुना सुभगो भवेत् । विरोगो दधिदुग्धाभ्यां लिंगं संस्नाप्य जायते

నెయ్యితో లింగాభిషేకం చేస్తే పాపాలు నశిస్తాయి; తేనెతో చేస్తే సౌభాగ్యము, కాంతి కలుగుతాయి; పెరుగు మరియు పాలతో అభిషేకం చేస్తే రోగరహితుడవుతాడు.

Verse 18

पानीयदधिदुग्धाद्यैः क्रमाद्दशगुणं फलम् । मासं संस्नाप्य वै भक्त्या पिष्टाद्यैश्च विरूक्षयेत्

నీరు, పెరుగు, పాలు మొదలైనవాటితో క్రమంగా అభిషేకం చేస్తే ఫలం పదింతలు అవుతుంది. ఒక నెల భక్తితో స్నాపనం చేసి, తరువాత పిండి మొదలైనవాటితో కూడా చల్లాలి/లేపనం చేయాలి.

Verse 19

कपिलापंचगव्येन सुरसिंधुजलेन वा । मां च संस्नाप्य चाभ्यच्च मल्लोकमधिगच्छति

కపిలా గోవు పంచగవ్యంతో గానీ, దివ్య నదీజలంతో గానీ, నన్ను (లింగరూపంగా) స్నాపనం చేసి ఆరాధించినవాడు నా లోకాన్ని పొందుతాడు.

Verse 20

कुशोदकाद्गंधजलं तस्मात्तीर्थोदकं वरम् । तीर्थेभ्यश्च जलं दर्शे महीसागरसंभवम्

కుశజలముకన్నా సుగంధజలం శ్రేష్ఠము; దానికన్నా తీర్థజలం ఉత్తమము. తీర్థజలములకన్నా కూడా అమావాస్యనాడు దర్శనమిచ్చే, భూమి–సముద్రసంభవమైన జలం అత్యుత్తమము.

Verse 21

कपिलां दत्त्वा यदाप्नोति तत्फलं कलशे पृथक् । मृत्ताम्ररौप्यसौवर्णैः क्रमाच्छतगुणं फलम्

కపిలా గోవును దానం చేసినప్పుడు లభించే ఫలమే, ప్రత్యేకంగా కలశదానముచేత కూడా లభిస్తుంది. మట్టి, తామ్ర, రజత, సువర్ణ కలశములతో క్రమంగా ఫలం శతగుణంగా వృద్ధి చెందుతుంది.

Verse 22

श्रीखंडागरुकाश्मीरशशिनः क्रमशोऽधिकाः । मां च तैश्च समालभ्य स्याच्छ्रीमान्सुभगः सुखी

చందనం, అగరు, కాశ్మీర కుంకుమం, కర్పూరం—ఇవి క్రమంగా మరింత శ్రేష్ఠమైనవి. వీటితో నన్ను లేపనముచేసి/అభిషేకించి వాడు శ్రీమంతుడు, సుభగుడు, సుఖి అవుతాడు.

Verse 23

प्रशस्तो गुग्लुलो धूपस्तस्माच्चंद्रोऽगरुर्वरः । धूपानेतान्नरो दत्त्वा सुखं स्वर्गमवाप्नुयात्

గుగ్గుల ధూపము ప్రశంసనీయం; దానికన్నా చందనధూపము మరియు ఉత్తమ అగరు మరింత శ్రేష్ఠము. ఇలాంటి ధూపములను అర్పించినవాడు సులభంగా స్వర్గసుఖాన్ని పొందుతాడు.

Verse 24

दीपदः कीर्तिमाप्नोति चक्षुरुत्तममेव च । नैवेद्यस्य प्रदानेन नरो मृष्टाशनो भवेत्

దీపార్పణ చేసేవాడు కీర్తిని మరియు ఉత్తమ దృష్టిని పొందుతాడు. నైవేద్యదానముచేత మనిషి శుద్ధమైన, రుచికరమైన, హితకరమైన ఆహారభోగి అవుతాడు.

Verse 25

पुष्पेण हेमकर्णस्य प्रबद्धेन द्विसंगुणम् । फलमाप्नोति पुरुषः सत्यसंधश्च जायते

హేమకర్ణునికి సక్రమంగా కట్టిన పుష్పాన్ని సమర్పిస్తే మనిషి ద్విగుణ ఫలాన్ని పొందుతాడు, సత్యనిష్ఠుడవుతాడు।

Verse 26

अखंडैर्बिल्वपत्रैश्च पुष्पैर्वा विविधैरपि । लिंगं प्रपूरणं कृत्वा लक्ष्मेकं वसेद्दिवि

అఖండ బిల్వపత్రాలతో గాని, వివిధ పుష్పాలతో గాని లింగాన్ని సంపూర్ణంగా అలంకరిస్తే, అపార లక్ష్మీతో కూడి స్వర్గంలో నివసిస్తాడు।

Verse 27

यस्तु पुष्पगृहं कुर्यान्नरः शुद्धाशयो भवेत् । पुष्पकेण विमानेन दिवि संक्रीडते चिरम्

పూజార్థం పుష్పగృహం (పుష్పమండపం) నిర్మించే వాడు శుద్ధాశయుడవుతాడు; స్వర్గంలో పుష్పక విమానంలో దీర్ఘకాలం విహరిస్తాడు।

Verse 28

भूषणांबरदानेन नरो भवति भोगभाक् । सच्चामरप्रदानेन जायते पार्थिवो नरः

ఆభరణాలు, వస్త్రాలు దానం చేస్తే మనిషి భోగసంపదలను అనుభవించే వాడవుతాడు; ఉత్తమ చామరాన్ని సమర్పిస్తే భూమిపై రాజుగా జన్మిస్తాడు।

Verse 29

रम्यं वितानं यो दद्याच्छत्रुभिर्नाभूयते । गीतं वाद्यं प्रनृत्यं च कृत्वा शुद्धो व्रजेत्स माम्

రమ్యమైన వితానం (ఛత్రం/మండపఛాదనం) దానం చేసే వాడు శత్రువులచే జయింపబడడు; గీతం, వాద్యం, నృత్యం సమర్పించి శుద్ధుడై నన్ను చేరుతాడు।

Verse 30

शंखघंटाप्रदानेन विद्वान्भवति शब्दवान् । विधाय रथयात्रां च चिरं शोकैः प्रमुच्यते

శంఖం, గంటను దానం చేయుటవలన మనిషి పండితుడై ప్రభావవంతమైన స్వరమును పొందును. రథయాత్రను నిర్వహించుటవలన అతడు దీర్ఘకాలం శోకముల నుండి విముక్తుడగును.

Verse 31

नमस्कारं प्रणामं च कृत्वा जायेन्महाकुले । वाचयंश्चाग्रतः शास्त्रं मम ज्ञानी प्रजायते

నమస్కారము మరియు సాష్టాంగ ప్రణామము చేయుటవలన మనిషి మహాకులములో జన్మించును. నా సమక్షములో శాస్త్రమును గట్టిగా పఠించుటవలన అతడు నా జ్ఞాని—వివేకవంత భక్తుడు—అగును.

Verse 32

विमुच्यते मनोमोहैर्भक्त्या स्तुत्वा च मां नरः । गोदानफलमाप्नोति निर्माल्यस्फेटनान्मम

భక్తితో నన్ను స్తుతించువాడు మనోమోహముల నుండి విముక్తుడగును. నా నిర్మాల్యము (వాడిన మాలలు, నైవేద్యావశేషాలు) తొలగించుటవలన గోదానఫలముతో సమానమైన పుణ్యము పొందును.

Verse 33

आरार्तिकं भ्रामयित्वा अर्तिहीनः प्रजायते । कृत्वा शीतलिकां तापैर्मुच्यते दोष संभवैः

ఆరార్తికము (దీపారతి) తిప్పుటవలన మనిషి బాధలేని వాడగును. శీతలికా విధిని ఆచరించుటవలన దహనతాపముల నుండియు దుఃఖకారణ దోషముల నుండియు విముక్తుడగును.

Verse 34

नत्वा दत्त्वाथ शक्त्या च दानं लिंगस्य संनिधौ । फलं शतगुणं प्राप्य इह चामुत्र मोदते

లింగ సన్నిధిలో నమస్కరించి, తరువాత తన శక్తి మేరకు దానం చేయుటవలన మనిషి శతగుణ ఫలమును పొందును; ఇహలోకములోను పరలోకములోను ఆనందించును.

Verse 35

प्रणामात्पंचदश च स्नानाद्विंशतिं पूजया । शतं यथाप्रोक्तविधेरपराधानहं क्षमे

ప్రణామంతో పదిహేను, స్నానంతో ఇరవై, పూజతో వంద (అపరాధాలు)—శాస్త్రోక్త విధిగా కర్మం జరిగితే నేను వాటిని క్షమిస్తాను।

Verse 36

एतत्सर्वं यथोद्दिष्टं कुमारात्र भविष्यति । ये मां प्रपूजयिष्यंति कुमारेश्वर संस्थितम्

యథోక్తంగా చెప్పినదంతా ఈ కుమార-క్షేత్రంలోనే నిశ్చయంగా జరుగుతుంది—కుమారేశ్వరంలో స్థితుడైన నన్ను భక్తితో పూజించేవారికి।

Verse 37

वाराणस्यां यथा वत्स विश्वनाथोऽस्मि संस्थितः

ఓ వత్సా! నేను వారాణసీలో విశ్వనాథుడిగా ఎలా ప్రతిష్ఠితుడనై ఉన్నానో,

Verse 38

गुप्तक्षेत्रे तथा स्थास्ये कुमारेश्वरमध्यतः

అలాగే గుప్తక్షేత్రంలో నేను కుమారేశ్వర మధ్యభాగంలో నివసిస్తాను।

Verse 39

श्रुत्वेति वचनं रुद्राद्देवानां श्रृण्वतां गुहः । विस्मितः प्रणिपत्यैनं तुष्टाव गिरिजापतिम्

దేవతలు వింటుండగా రుద్రుని ఈ వాక్యాలు విని గుహ ఆశ్చర్యపడ్డాడు; నమస్కరించి గిరిజాపతి (శివుడు)ని స్తుతించాడు।

Verse 40

नमः शिवायास्तु निरामयाय नमः शिवायास्तु मनोमयाय । नमः शिवायास्तु सुरार्चिताय तुभ्यं सदा भक्तकृपापराय

రోగనాశకుడైన శివునికి నమస్కారం; మనస్సంతటా వ్యాపించిన శివునికి నమస్కారం. దేవతలచే ఆరాధింపబడిన శివునికి నమస్కారం—భక్తులపై సదా కరుణాపరుడవైన నీకే నమస్కారం।

Verse 41

नमो भवायास्तु भवोद्भवाय नमोस्तु ते ध्वस्तमनोभवाय । नमोऽस्तु ते गूढमहाव्रताय नमोऽस्तु मायगहनाश्रयाय

భవుడా, సమస్త భవానికి మూలమైన నీకు నమస్కారం; మనోభవుడు (కామదేవుడు)ను ధ్వంసం చేసిన నీకు నమస్కారం. గూఢ మహావ్రతధారివైన నీకు నమస్కారం; మాయాగహనానికి ఆశ్రయమైన నీకు నమస్కారం।

Verse 42

नमोस्तु शर्वाय नमः शिवाय नमोस्तु सिद्धाय पुरातनाय । नमोस्तु कालाय नमः कलाय नमोऽस्तु ते कालकलातिगाय

శర్వునికి నమస్కారం, శివునికి నమస్కారం; సిద్ధుడైన పురాతన ప్రభువుకు నమస్కారం. కాలానికి నమస్కారం, కళకు (శక్తి/అంశం) నమస్కారం; కాలమూ కళలూ అతీతుడవైన నీకు నమస్కారం।

Verse 43

नमो निसर्गात्मकभूतिकाय नमोऽस्त्वमेयोक्षमहर्द्धिकाय । नमः शरण्याय नमोऽगुणाय नमोऽस्तु ते भीमगुणानुगाय

ప్రకృతి-వ్యవస్థ స్వరూపమైన దేహధారివైన నీకు నమస్కారం; అపరిమితుడవైన, వృషభధ్వజుడవైన మహర్ధి ప్రభువుకు నమస్కారం. శరణ్యుడవైన నీకు నమస్కారం; నిర్గుణ పరబ్రహ్మమైన నీకు నమస్కారం; అయినా భీమమైన దివ్యగుణాలకు అనుగుణంగా లీలించే నీకు నమస్కారం।

Verse 44

नमोऽस्तु नानाभुवनाधिकर्त्रे नमोऽस्तु भक्ताभिमतप्रदात्रे । नमोऽस्तु कर्मप्रसावाय धात्रे नमः सदा ते भगवन्सुकर्त्रे

అనేక భువనాల అధికర్త-సృష్టికర్తైన నీకు నమస్కారం; భక్తుల అభీష్టాన్ని ప్రసాదించే నీకు నమస్కారం. కర్మఫలాన్ని ప్రసవింపజేసే ధాత్రే, నీకు నమస్కారం; హే భగవన్, సర్వకర్మల సుకర్తవైన నీకు సదా నమస్కారం।

Verse 45

अनंतरूपाय सदैव तुभ्यमसह्यकोपाय सदैव तुभ्यम् । अमेयमानाय नमोस्तु तुभ्यं वृषेंद्रयानाय नमोऽस्तु तुभ्यम्

అనంతరూపుడవైన నీకు సదా నమస్కారం; దుష్టులకు అసహ్యమైన కోపముగల నీకు సదా నమస్కారం. అపరిమిత మహిమగల నీకు నమోఽస్తు; వృషభరాజారూఢుడవైన ప్రభువుకు నమోఽస్తు.

Verse 46

नमः प्रसिद्धाय महौषधाय नमोऽस्तु ते व्याधिगणापहाय । चराचरायाथ विचारदाय कुमारनाथाय नमः शिवाय

ప్రసిద్ధ మహౌషధిస్వరూపుడవైన నీకు నమస్కారం; వ్యాధిగణాలను తొలగించువాడవైన నీకు నమోఽస్తు. చరాచరాధీశా, వివేకదాతా; కుమారనాథ శివునకు నమః.

Verse 47

ममेश भूतेश महेश्वरोसि कामेश वागीश बलेश धीश । क्रोधेश मोहेश परापरेश नमोस्तु मोक्षेश गुहशयेश

నీవే నా ప్రభువు—భూతేశా, మహేశ్వరా. నీవే కామేశా, వాగీశా, బలేశా, ధీశా. నీవే క్రోధేశా, మోహేశా, పరాపరేశా; హే మోక్షేశా, హృదయగుహావాసీ, నీకు నమోఽస్తు.

Verse 48

इति संस्तूय वरदं शूलपाणिमुमापतिम् । प्रणिपत्य उमापुत्रो नमोनम उवाच ह

ఇట్లు వరదాత శూలపాణి ఉమాపతి ప్రభువును స్తుతించి, ఉమాపుత్రుడు సాష్టాంగ నమస్కరించి మళ్లీ మళ్లీ పలికెను—“నమో నమః।”

Verse 49

एवं भक्तिपराक्रांतमात्मयोग्यं स्तवं शिवः । अभिनन्द्य चिरं कालमिदं वचनमब्रवीत्

ఇట్లు భక్తిప్రభావంతో పరిపూర్ణమై తనకు యోగ్యమైన ఆ స్తవాన్ని శివుడు దీర్ఘకాలం అభినందించి, ఆనందంతో ఈ వచనమును పలికెను.

Verse 50

त्वया दुःखं न संचिंत्यं मम भक्तवधात्मकम् । कर्मणानेन श्लाघ्योऽसि मुनीनामपि पुत्रक

నా ఈ కార్యం—భక్తుని వధతో కూడినది—గురించి నీవు దుఃఖంలో మునగవద్దు. కుమారా, ఈ కర్మచేత నీవు మునుల మధ్యకూడా ప్రశంసనీయుడవు।

Verse 51

ये च सायं तथा प्रातस्त्वत्कृतेन स्तवेन माम् । स्तोष्यंति परया भक्त्या श्रुणु तेषां च यत्फलम्

మరియు సాయంకాలంలోనూ ప్రాతఃకాలంలోనూ, నీవు రచించిన ఈ స్తవంతో పరమభక్తితో నన్ను స్తుతించే వారు—వారికి కలిగే ఫలాన్ని విను।

Verse 52

न व्याधिर्न च दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् । भुक्त्वा भोगान्दुर्लभांश्च मम यास्यंति सद्म ते

వారికి వ్యాధి ఉండదు, దారిద్ర్యం ఉండదు, ప్రియమైన వాటి వియోగమూ ఉండదు. దుర్లభమైన భోగాలను అనుభవించి వారు నా ధామాన్ని చేరుతారు।

Verse 53

तथान्यानपि दास्यामि वरान्परमदुर्लभान् । भक्त्या तवातितुष्टोऽहं प्रीत्यर्थं तव पुत्रक

ఇంకా నేను నీకు ఇతర వరాలనూ ప్రసాదిస్తాను—అత్యంత దుర్లభమైన వరాలు. కుమారా, నీ భక్తితో నేను అత్యంత సంతుష్టుడను; నీ ఆనందార్థమే వాటిని ఇస్తున్నాను।

Verse 54

महीसा गरकूले तु ये मां स्तोष्यंति पूजया । तेषां दतक्षयं सर्वं वैशाख्यां दानपूजनम्

మహీ నది తీరంలోని గరకూలంలో పూజార్చనలతో నన్ను ప్రసన్నం చేసే వారికి, వైశాఖ మాసంలో చేసిన సమస్త దానమూ పూజయూ అక్షయఫలమవుతుంది।

Verse 55

सरस्यत्र च ये स्नानं प्रकरिष्यंति मानवाः । सर्वतीर्थफला वाप्तिर्वैशाख्यां प्रभविष्यति

ఇక్కడ ఈ సరస్సులో స్నానం చేసే మనుష్యులు వైశాఖ మాసంలో సమస్త తీర్థస్నాన ఫలాన్ని పొందుతారు.

Verse 56

कुमारेशं तु मां भक्त्या महीसागरसंगमे । स्नात्वा संपूजयेन्नित्यं तस्य जातिस्मृतिर्भवेत्

భక్తితో మహీ–సముద్ర సంగమంలో స్నానం చేసి నన్ను కుమారేశ్వరుడిగా నిత్యం పూజించువానికి జాతిస్మృతి, అంటే పూర్వజన్మస్మరణం, కలుగుతుంది.

Verse 57

जातिस्मृतिरियं पुत्र यस्यां जातौ प्रजायते । स्मरतेऽस्याः प्रकर्तव्यं श्रेयोरूपं सुदुर्लभम्

ఓ పుత్రా! ఈ జాతిస్మృతి ఏ జన్మలో ఉద్భవించినా, దాని స్మరణతో పరమ శ్రేయస్సునిచ్చే అత్యంత దుర్లభమైన సాధనలో ప్రవేశించాలి.

Verse 58

यस्मिन्काले ह्यनावृष्टिर्जायते कृत्तिकासुत । स्नापयेद्विधिवन्मां च कलशैर्विविधैः शुभैः

ఓ కృత్తికాసుతా! ఎప్పుడైతే అనావృష్టి కలుగుతుందో, అప్పుడూ విధివిధానంగా వివిధ శుభ కలశాలతో నన్ను అభిషేకించాలి.

Verse 59

एकरात्रं त्रिरात्रं वा पञ्चरात्रं च सप्त वा । स्नापयेद्गंधतोयेन कुंकुमेन विलेपयेत्

ఒక రాత్రి, మూడు రాత్రులు, ఐదు లేదా ఏడు రాత్రులు—సుగంధ జలంతో దేవునికి స్నానం చేయించి, కుంకుమతో లేపనం చేయాలి.

Verse 60

करवीरै रक्तपुष्पैर्जपापुष्पैस्तथैव च । अर्चयेत्पुष्पमालाभिः परिधायारुणवाससी

కరవీర రక్తపుష్పములతోను, జపా (గుడ్హల) పుష్పములతోను విధిగా పూజ చేయవలెను. పుష్పమాలలు ధరించి, అరుణవస్త్రాలు ధరించి అర్చన చేయవలెను.

Verse 61

भोजयेद्ब्रह्णांश्चैव तापसाञ्छंसिवव्रतान् । लक्षहोमं प्रकुर्वीत शिवहोमं ग्रहादिकम्

వ్రతనిష్ఠులైన బ్రాహ్మణులను, తపస్వులను భోజనం చేయించవలెను. లక్షహోమం నిర్వహించి, శివహోమం మరియు గ్రహాదిశాంతి కర్మలను కూడా చేయవలెను.

Verse 62

भूमिदानं ततः कुर्यात्तत्तो दद्याद्गवाह्निकम् । आघोषयेच्छिवां शांतिं रुद्रजाप्यं हि कारयेत्

ఆ తరువాత భూమిదానం చేయవలెను; తదుపరి గోదానం (నిత్యదాన/విధి) ఇవ్వవలెను. శివమయ శాంతిని ప్రకటించి, రుద్రజపాన్ని నిర్వహింపజేయవలెను.

Verse 63

अनेनैव विधानेन कृतेन तु द्विजोत्तमैः । आगर्भितास्तदा मेघा वर्षते नात्र संशयः

ఇదే విధానాన్ని శ్రేష్ఠ ద్విజులు (బ్రాహ్మణులు) విధిగా ఆచరించినప్పుడు, మేఘాలు గర్భితమై నిశ్చయంగా వర్షిస్తుంది—ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 64

विविधैः पूर्यते धान्यः शाद्वलैश्च वसुन्धरा । आरोग्यं हि भवेच्चैव जने गोपकुले तथा

వివిధ ధాన్యములతో సమృద్ధి కలుగుతుంది; వసుంధర నూతన హరిత శాద్వలములతో కప్పబడుతుంది. ప్రజలలోను, గోపకులాలలోను ఆరోగ్యం కలుగుతుంది.

Verse 65

धर्मयुक्तो भवेद्राजा परचक्रैर्न पीड्यते । गृतेन स्नापयेन्मां च अर्कक्रांतौ नरोऽत्र यः

ధర్మంలో స్థిరుడైన రాజు శత్రుసేనలచే బాధింపబడడు. ఇక్కడ సూర్యసంక్రాంతి వేళ నెయ్యితో నన్ను స్నానింపజేసే మనిషి ఆ ఫలాన్ని పొందును.

Verse 66

कन्यादान फलं तस्य नात्र कार्या विचारणा । क्षीरेण स्नापयेद्देवं तथा पंचामृतेन यः

అతనికి కన్యాదాన ఫలం లభిస్తుంది—ఇందులో సందేహం లేదు. పాలతో దేవుని స్నానింపజేసి, అలాగే పంచామృతంతోనూ అభిషేకం చేసే వాడు ఆ పుణ్యాన్ని పొందును.

Verse 67

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं तस्योपजायते । कुमारेश्वरतीर्थेयः प्राणत्यागं करोति हि

అగ్నిష్టోమ యజ్ఞ ఫలం అతనికి కలుగుతుంది—కుమారేశ్వర తీర్థంలో నిజంగా ప్రాణత్యాగం చేసే వానికి.

Verse 68

रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसंप्लवम् । अयने विषुवे चैव ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः

అతడు మహాప్రళయం వరకు రుద్రలోకంలో నివసిస్తాడు—ప్రత్యేకంగా అయనకాలంలో, విషువంలో, అలాగే చంద్రసూర్య గ్రహణాల్లో.

Verse 69

पौर्णमास्याममावास्यां संक्रांतौ वैधृते तथा । कुमारेशं नरः स्नात्वा महीसागरसंगमे

పౌర్ణమి, అమావాస్య, సంక్రాంతి మరియు వైధృతి యోగంలో—భూమి-సముద్ర సంగమంలో కుమారేశుని వద్ద స్నానం చేసిన మనిషి మహాపుణ్యాన్ని పొందును.

Verse 70

भक्त्या योभ्यर्चयेन्मां च तस्य पुण्यफलं श्रृणु । यन्महीतलतीर्थेषु स्नाने स्यात्तु महत्फलम्

భక్తితో నన్ను ఆరాధించువాని పుణ్యఫలాన్ని వినుము; భూమిమీద ఉన్న తీర్థాలలో స్నానం చేసినప్పుడు కలిగే మహాఫలమే అతనికి లభించును।

Verse 71

यच्चर्चितेषु लिंगेषु सर्वेषु स्यात्फलं च तत् । आरोग्यं पुत्रलाभं च धनलाभं सुखंसुतम्

పూజింపబడిన సమస్త లింగాల ఆరాధనవల్ల కలిగే ఫలమే ఇక్కడ లభించును—ఆరోగ్యం, పుత్రలాభం, ధనలాభం మరియు సుఖము, ఓ కుమారా।

Verse 72

निश्चितं लभते मर्त्यः कुमारेश्वरसेवया । ब्रह्मचारी शुचिर्भूत्वा यस्तिष्ठेदत्र तापसः

కుమారేశ్వర సేవచేత మానవుడు నిశ్చయంగా (పరమ ఫలాన్ని) పొందును; ఇక్కడ బ్రహ్మచారిగా, శుచిగా ఉండి నివసించే తపస్వి తప్పక దానిని పొందును।

Verse 73

परं पाशुपतं योगं प्राप्य याति लयं मयि । पापात्मनां च मर्त्यानां सद्योऽस्मि फलदर्शकः

పరమ పాశుపతయోగాన్ని పొందినవాడు నాలో లయమగును; పాపస్వభావముగల మానవులకు నేను తక్షణమే ఫలాన్ని ప్రత్యక్షం చేయువాడను।

Verse 74

दिव्येनाष्टविधेनात्र कोशः साधारणोऽत्र च । अघोराद्यैः पंचमंत्रैः स्नाप्य लिंगं महोज्जवलम्

ఇక్కడ దివ్యమైన అష్టవిధ ద్రవ్యములతో ఆచారప్రకారం కోశము (కలశము/పాత్రము) సిద్ధం చేయబడును; అనంతరం అఘోరాది పంచమంత్రాలతో మహోజ్జ్వల లింగమును స్నాపించి (అభిషేకించి) కర్మ సంపూర్ణమగును।

Verse 75

अघोरेणैव तत्तोयं दद्याद्दिव्यस्य कारणे । पिबेदेतदुदीर्या प्रसृतित्रयमेव च

అఘోర మంత్రంతోనే ఆ జలాన్ని దివ్యకర్మ కారణార్థం అర్పించాలి. మంత్రోచ్చారణ చేస్తూ అదే జలాన్ని ఖచ్చితంగా మూడు ప్రసృతులు (మూడు అంజళులు) త్రాగాలి.

Verse 76

यदि धर्मस्तथा सत्यमीश्वरोऽत्र जगत्त्रये । कोशपानात्फलं सद्यो द्रक्ष्याम्यस्मि शुभा शुभम्

ధర్మం, సత్యం నిజంగా నిలిచివుంటే, త్రిలోకాల్లో ఇక్కడ ఈశ్వరుని పాలన ఉంటే—ఈ కోశ (కలశ) జలాన్ని త్రాగిన వెంటనే నేను శుభమో అశుభమో ఫలాన్ని చూస్తాను.

Verse 77

यास्ये चेति कुलं हन्याद्गमने च कुटुम्बकम् । दर्शने च शुभं पाने हन्याद्देहं च मिथ्यया

‘నేను వెళ్తాను’ అని అబద్ధం చెప్పితే వంశం నశిస్తుంది; వెళ్లడంలో మోసం చేస్తే కుటుంబం హానిపడుతుంది. ‘నేను చూశాను’ అని అసత్యం పలికితే శుభభాగ్యం నశిస్తుంది; మరియు పానంలో అబద్ధం చేస్తే తన దేహమే నశిస్తుంది.

Verse 78

त्रिभिर्दिनैस्त्रिभिः पक्षैस्त्रिभिर्मासैस्त्रिभिः समैः । अत्युग्रपुण्यपापानां मानेन फलमश्नुते

మూడు రోజుల్లో, మూడు పక్షాల్లో, మూడు నెలల్లో లేదా మూడు సంవత్సరాల్లో—అత్యంత ఉగ్రమైన పుణ్యము లేదా పాపము యొక్క ప్రమాణానుసారం—మనిషి ఫలాన్ని అనుభవిస్తాడు.

Verse 79

एते वरामया लिंगे दत्तात्रं स्थापिते त्वया । तव प्रीत्यभिवृद्ध्यर्थं ब्रूहि भूयोऽप्युमात्मज

నీవు లింగాన్ని స్థాపించిన ఈ స్థలంలోనే నేను ఈ వరాలను ప్రసాదించాను. ఇప్పుడు మరల చెప్పు, ఓ ఉమాపుత్రా, నీ ఆనందం మరింత వృద్ధి చెందునట్లు.

Verse 80

स्कन्द उवाच । कृतकृत्यो वरैर्दत्तैस्त्वया चैतैर्महेश्वर । नमोनमो नमस्तेस्तु नात्र त्याज्यं त्वया विभो

స్కందుడు పలికెను—హే మహేశ్వరా! నీవిచ్చిన ఈ వరములచేత నేను కృతకృత్యుడనయ్యాను. నీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం; హే విభో, ఇక్కడనుండి వెళ్లకుము।

Verse 81

एवं प्रणम्य देवं स मातरं प्रणतोऽब्रवीत् । त्वयापि मातर्नैवात्र त्याज्यं मम प्रियेप्सया

ఇలా దేవునికి నమస్కరించి, నమ్రుడై తల్లితో అన్నాడు—అమ్మా, నాపై ప్రేమవశంగా నీవు కూడా ఈ స్థలాన్ని విడిచిపెట్టకుము।

Verse 82

त्वामप्यत्र स्थापयिष्ये वरदा भव पर्वति

నిన్ను కూడా ఇక్కడ స్థాపిస్తాను; హే పార్వతీ, వరదాయినిగా భవించు।

Verse 83

श्रीदेव्युवाच । यत्र शर्वः स्वभावेन तत्र तिष्ठाम्यहं सुत

శ్రీదేవి పలికెను—ఓ కుమారా, శర్వుడు (శివుడు) స్వభావంగా ఎక్కడ నివసిస్తాడో అక్కడనే నేనూ నిలిచియుంటాను।

Verse 84

तव भक्त्या विशेषेण स्थास्ये स्त्रीणां वरप्रदा । युद्धेषु तवकर्माणि रुद्रभक्तेषु ते कृपाम्

నీ భక్తి విశేషబలంతో నేను స్త్రీలకు వరములు ప్రసాదించే దేవిగా ఇక్కడ నిలిచియుంటాను. యుద్ధాలలో నీ కార్యాలు విజయవంతమగును; రుద్రభక్తులపై నా కరుణ నిలిచియుండును।

Verse 85

पश्यंति पुत्रिणां मुख्या प्रीणिता च भृशं त्वया । गर्भक्लेशः स्त्रियो मन्ये साफल्यं भजते तदा

నీ వల్ల అత్యంత ఆనందించిన పుత్రవతులైన శ్రేష్ఠ మాతలు తమ పిల్లల ముఖాలను దర్శిస్తారు; అప్పుడు గర్భక్లేశం ఫలప్రాప్తితో సార్థకమవుతుందని నేను భావిస్తున్నాను।

Verse 86

सुतो यदा रुद्रभक्तः सानंदं सद्भिरीर्यते । भव तस्मात्प्रियार्थाय तिष्ठाम्यत्र षडानन

పుత్రుడు రుద్రభక్తుడై సద్భక్తులచే ఆనందంగా కీర్తింపబడినప్పుడు, ప్రియార్థసిద్ధి కోసం నేను ఇక్కడే నిలిచియుంటాను, ఓ షడానన।

Verse 87

स्त्रीभिराराधिता दास्ये सौभाग्यं सुपतिं सुतान् । चैत्रे चापि तृतीयायां स्नात्वा शीतेन वारिणा

స్త్రీలు నన్ను ఆరాధించినప్పుడు నేను సౌభాగ్యం—ఉత్తమ భర్తను, పుత్రులను—ప్రదానం చేస్తాను; అలాగే చైత్రమాస తృతీయనాడు చల్లని నీటితో స్నానం చేసి…

Verse 88

अर्चयिष्यंति मां याश्च पुष्पैर्धूपैर्विलेपनैः । दास्यामि चाष्टसौभाग्यं या नारी भक्तितत्परा

పుష్పాలు, ధూపం, లేపనాలతో నన్ను అర్చించే స్త్రీలు—భక్తిలో నిమగ్నమైన ఏ నారీ అయినా—ఆమెకు నేను అష్టసౌభాగ్యాన్ని ప్రసాదిస్తాను।

Verse 89

पितरौ श्वशुरौ पुत्रान्पतिं सौभाग्यसंपदः । कुंकुमं पुष्पश्रीखंडं तांबूलांजनमिक्षवः

ఆమె తల్లిదండ్రులు, అత్తమామలు, పుత్రులు, భర్త మరియు సౌభాగ్యసంపదను పొందుతుంది; అలాగే కుంకుమ, పుష్పాలు, సుగంధ శ్రీఖండం, తాంబూలం, అంజనం, ఇక్షువులు కూడా।

Verse 90

सप्तमं लवणं प्रोक्तमष्टमं च सुजीरकम् । तोलयेत्तुलया वापि सांघ्रिश्च तुलिता भवेत्

ఏడవ ద్రవ్యం లవణమని చెప్పబడింది, ఎనిమిదవది సుజీరకం. తులాబారంలో సరిగా తూకం వేయాలి; అప్పుడు ఆ జంట సమ్యక్‌గా తూకమవుతుంది.

Verse 91

सुवर्मेनाथ सौगन्ध्यद्रव्यैः शुभफलैरपि । भुंक्ते वा लवणं पश्चान्नासौ वै विधवा भवेत्

హే నాథా! స్వర్ణం, సుగంధ ద్రవ్యాలు, శుభఫలాలతో కూడి—ఆమె అనంతరం లవణం సేవిస్తే, ఆమె నిశ్చయంగా విధవ కాదని చెప్పబడింది.

Verse 92

माघे वा कार्तिके वापि चैत्रे स्नात्वार्चयेत् माम् । दौर्भाग्यदुःखदारिद्र्यैर्न सा संयोगमाप्नुयात्

మాఘములో గానీ కార్తికములో గానీ చైత్రములో గానీ—స్నానం చేసి నన్ను ఆరాధించాలి. అప్పుడు ఆమె దౌర్భాగ్యం, దుఃఖం, దారిద్ర్యం వీటితో సంగమం పొందదు.

Verse 93

श्रुत्वेति गिरिजावाचं सानंदः पार्वतीसुतः । स्थापयित्वा गिरिसुतां कपर्दिनमथाब्रवीत्

గిరిజా (పార్వతి) పలికిన మాటలు విని పార్వతీ సుతుడు ఆనందించాడు. గిరిసుతను విధిగా ప్రతిష్ఠించి, తరువాత కపర్దిన్ (శివ)ను ఉద్దేశించి పలికాడు.

Verse 94

पुष्पैर्धूपैर्मोदकैश्च पूर्वमभ्यर्च्य त्वां प्रभो । पुजयंति कुमारेशं तेषां विघ्नहरो भव

హే ప్రభో! పుష్పాలు, ధూపం, మోదకములతో ముందుగా నిన్ను ఆరాధించి, తరువాత వారు కుమారేశుని పూజిస్తారు. వారికి నీవు విఘ్నహర్తవై ఉండుము.

Verse 95

कपर्द्युवाच । भ्रातस्त्वया स्थापितेऽस्मिंल्लिंगे भक्ताश्च ये नराः । न तेषां मम विघ्नानि मम वागनुगामिनी

కపర్దీ (శివుడు) పలికెను—ఓ సోదరా! నీవు స్థాపించిన ఈ లింగాన్ని భక్తితో ఆరాధించే మనుష్యులకు నా వల్ల ఎలాంటి విఘ్నములు కలుగవు; నా వాక్కు నిశ్చయంగా వారికి అనుగామిగా ఉంటుంది।

Verse 96

एवमुक्ते विघ्नराज्ञा प्रतीतेऽस्थापयच्च तम् । तस्मादसौ सदाभ्यर्च्यश्चतुर्थ्यां च विशेषतः

విఘ్నరాజు ఇలా చెప్పి ప్రసన్నంగా సమ్మతించిన తరువాత, అతడు ఆ దేవతను స్థాపించాడు। అందువల్ల ఆయనను నిత్యం ఆరాధించాలి—ప్రత్యేకంగా చతుర్థీ తిథిన।

Verse 97

एवं स्थाप्य कुमारेशं लब्ध्वा चैतान्वराञ्छिवात् । मनसा कृतकृत्यं चात्मानं मेने षडाननः

ఇలా కుమారేశుని స్థాపించి, శివుని నుండి ఈ వరాలను పొందిన తరువాత, షడాననుడు మనసులో తనను తాను కృతకృత్యుడిగా భావించాడు।

Verse 98

तस्थावंशेन तत्रैव कुमारेश्वरसंनिधौ । अत्र स्थितं कुमारं ये पश्यन्ति स्वामियात्रिमः

అతడు అక్కడే కుమారేశ్వర సన్నిధిలో తన అంసంతో నిలిచియున్నాడు। ఇక్కడ స్థితుడైన కుమారుని స్వామియాత్ర యాత్రికులు దర్శించినచో—

Verse 99

सफला स्वामियात्रा च तेषां भवति भारत । कार्तिक्यां च विशेषेण कार्तिकेयं समर्चयेत्

ఓ భారతా! వారి స్వామియాత్ర ఫలప్రదమగును। మరియు కార్తిక మాసంలో ప్రత్యేకంగా కార్తికేయుని భక్తితో సమర్చించాలి।

Verse 100

यत्फलं स्वामियात्रायां तत्फलं समावाप्नुयात् । एवंविधमिदं पार्थ महीसागरसंगमम्

స్వామియాత్రలో లభించే ఫలం ఏదో, అదే ఫలం ఇక్కడ సంపూర్ణంగా లభిస్తుంది. ఓ పార్థా, ఇది భూమి–సముద్ర సంగమమనే పవిత్ర స్థలం।

Verse 101

निमित्तीकृत्य चात्मानं साध्वर्थे लिंगमर्चितम् । रोगाभिभूतो रोगैर्वा नाम्नामष्टोत्तरं शतम्

తన్ను కారణంగా భావించి, పవిత్ర ప్రయోజనార్థం లింగాన్ని ఆరాధించాలి. రోగాలతో బాధపడేవాడు (శివుని) అష్టోత్తర శతనామాలను జపించాలి.

Verse 102

जप्त्वा शुचिर्ब्रह्मचारी मासं मुच्येत पातकात् । एतदाराध्य संजाता रजिरामादयः पुरा

జపం చేసి, శుచిగా ఉండి, బ్రహ్మచర్యం పాటిస్తే ఒక నెలలో పాపవిముక్తి కలుగుతుంది. దీనిని ఆరాధించి పూర్వకాలంలో రజిరాముడు మొదలైనవారు ప్రసిద్ధులయ్యారు.

Verse 103

शतसंख्याबलं राज्यं रुद्रलोक च भेजिरे । जामदग्न्यस्त्विदं लिंगमाराध्य च समायुतम्

వారు శతగుణ బలంతో బలపడిన రాజ్యాన్ని పొందారు, రుద్రలోకానికీ చేరారు. అయితే జామదగ్న్యుడు (పరశురాముడు) ఈ లింగాన్ని ఆరాధించి సంపూర్ణ శక్తి–సంపదలతో సమాయుతుడయ్యాడు.

Verse 104

लेभे कुठारमुज्जह्ने येनार्जुनभुजान्युधि । अग्रतो देवदेवस्य ज्ञात्वा तीर्थे महागुणान्

అతడు ఆ కుఠారాన్ని (పరశువును) పొందాడు; దానితో యుద్ధంలో అర్జునుని భుజాలను ఛేదించాడు. దేవదేవుని సన్నిధికి ముందుగా చేరి, ఆ తీర్థంలోని మహాగుణాలను తెలిసికొని (ఈ వరం పొందాడు).

Verse 105

रामेश्वरमिति ख्यातं स्थापितं लिंगमुत्तमम् । तच्च योऽभ्यर्चयेद्भक्त्या रुद्रलोकं स गच्छति

ఆ ఉత్తమ లింగము స్థాపింపబడి ‘రామేశ్వరము’ అని ప్రసిద్ధి పొందెను. దానిని భక్తితో అర్చించువాడు రుద్రలోకమును పొందును.

Verse 106

प्रीतः स्यात्तस्य रामश्च कुमारेशश्च फाल्गुन । इति संक्षेपतः प्रोक्तं कुमारेशस्य वर्णनम्

హే ఫాల్గుణా! అతనియందు రాముడును కుమారేశుడును ప్రసన్నులగుదురు. ఇట్లు సంక్షేపముగా కుమారేశుని వర్ణన చెప్పబడెను.

Verse 107

कुमारेशस्य माहात्म्यं कीर्तयेद्यस्तदग्रतः । ये च श्रृण्वंत्यनुदिनं रुद्रलोके वसंति ते

కుమారేశుని సమక్షమున అతని మహాత్మ్యమును కీర్తించువాడు, మరియు దానిని నిత్యము వినువారు—వారు రుద్రలోకమున నివసింతురు.

Verse 108

अस्य लिंगस्य माहात्म्यं श्राद्धकाले तु यः पठेत् । पितॄणामक्षयं जायते नात्र संशयः

శ్రాద్ధకాలమున ఈ లింగ మహాత్మ్యమును పఠించువానికి పితృదేవతలకు అక్షయ ఫలము కలుగును—ఇందు సందేహము లేదు.

Verse 109

अस्य लिंगस्य माहात्म्यं गुर्विणीं श्रावयेद्यदि । गुणवाञ्जायते पुत्रः कन्या चापि पतिव्रता

ఎవరైనా గర్భిణీ స్త్రీకి ఈ లింగ మహాత్మ్యమును శ్రావ్యము చేయునట్లయితే, గుణవంతుడైన కుమారుడు జన్మించును; కన్య కూడా పతివ్రతగా నిలుచును.

Verse 110

एतत्पुण्यं पापहरं धर्म्यं चाह्लादकारकम् । पठतां चापि सर्वाभीष्टफल प्रदम्

ఇది పుణ్యప్రదం, పాపహరం, ధర్మానుకూలం, ఆనందకరం. దీనిని పఠించువారికి సమస్త అభీష్ట ఫలసిద్ధిని ప్రసాదిస్తుంది.