Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 96
श्रीभगवानुवाच । नैतत्तवोचितं स्कंद रुद्रभक्तो यथा श्रृणु । द्वे तनू गिरिजाभर्तुर्वेदज्ञा मुनयो विदुः
śrībhagavānuvāca | naitattavocitaṃ skaṃda rudrabhakto yathā śrṛṇu | dve tanū girijābharturvedajñā munayo viduḥ
శ్రీభగవానుడు పలికెను—హే స్కందా, ఇది నీకు తగదు. ‘రుద్రభక్తుడు’ నిజంగా ఎలాంటి వాడో విను. వేదజ్ఞ మునులు గిరిజాభర్తకు రెండు రూపాలు ఉన్నాయని చెబుతారు.
Śrī Bhagavān (Viṣṇu, explicitly)
Listener: Skanda
Scene: Viṣṇu (Govinda) speaks as a calm preceptor to Skanda, raising a hand in teaching gesture, introducing the doctrine of Śiva’s two forms as known to Vedic sages.
FAQs
True devotion is defined by inner disposition and right conduct; divine instruction clarifies devotion beyond mere labels.
None is specified in this verse; it is doctrinal teaching within the narrative.
No explicit rite; it introduces a doctrinal explanation of Rudra’s forms and the nature of devotion.