Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 12
पुत्रपुत्रेति वाशंते यत्र पुत्रप्रियाः खगाः । यथा शिवप्रियाः शैवा नित्यं शिवशिवेति च
putraputreti vāśaṃte yatra putrapriyāḥ khagāḥ | yathā śivapriyāḥ śaivā nityaṃ śivaśiveti ca
ఎక్కడ తమ పిల్లలను ప్రేమించే పక్షులు ‘పుత్రా, పుత్రా’ అని కూస్తాయో, అలాగే శివప్రియులైన శైవులు నిత్యం ‘శివ, శివ’ అని జపిస్తారు।
Lomaharṣaṇa (Sūta), as narrator within Māheśvara-khaṇḍa context
Tirtha: Bhṛgu-āśrama (implied)
Type: kshetra
Listener: Pārtha (Arjuna)
Scene: A tranquil forest hermitage where birds call to their chicks; the sound visually parallels ascetics softly repeating ‘Śiva, Śiva’ amid rudrākṣa trees and smoke from homa fires.
FAQs
Constant remembrance of God through nāma-japa becomes as natural as a creature’s spontaneous call—devotion should be continuous and heartfelt.
No specific named tīrtha appears; the verse highlights the sanctifying power of a Śiva-filled devotional environment.
Implied practice: nāma-japa—repetition of ‘Śiva, Śiva’ as a steady devotional discipline.