Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 130
तेभ्यः परतमं चक्षुः स्ववपुर्द्रष्टुमुत्तमम् । ददावम्बापतिः शर्वो भवान्याश्चालस्य च
tebhyaḥ paratamaṃ cakṣuḥ svavapurdraṣṭumuttamam | dadāvambāpatiḥ śarvo bhavānyāścālasya ca
అప్పుడు అంబాపతి శర్వుడు వారికి పరమోత్తమమైన దివ్యదృష్టిని ప్రసాదించాడు; దానితో వారు ఆయన స్వరూపమును, అలాగే భవానీ స్వరూపమును కూడా దర్శించగలిగారు।
Lomaharṣaṇa (Sūta) narrating to the sages
Scene: Śarva (Śiva), radiant and awe-inspiring, bestows a luminous ‘divine eye’ upon the assembled gods; simultaneously, Śiva’s form and Bhavānī’s form become visible—suggesting a paired epiphany.
FAQs
Darśana of Śiva (and Śakti) is a gift of grace—spiritual vision is conferred by the Lord, not seized by effort alone.
No tīrtha is specified; the verse glorifies Śiva-Śakti darśana and divine anugraha.
None explicitly; the verse implies devotion and prayer leading to grace.