Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 120
मा गच्छ मोहं मा गच्छ क्षिप्रमस्त्रं स्मर प्रभो । नारायणास्त्रं प्रयतः श्रुत्वेति मुमुचे स च
mā gaccha mohaṃ mā gaccha kṣipramastraṃ smara prabho | nārāyaṇāstraṃ prayataḥ śrutveti mumuce sa ca
“మోహంలో పడకుము, భ్రమించకుము. ప్రభూ, త్వరగా అస్త్రాన్ని స్మరించు.” ‘నారాయణాస్త్రం’ అని వినగానే అతడూ ఏకాగ్రతతో దాన్ని ప్రయోగించాడు.
Lomaharṣaṇa/Sūta (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narration)
Scene: Hari urges Indra to abandon delusion and recall the Nārāyaṇa-weapon; Indra, eyes focused, releases a radiant astric force—light streaming like a celestial river across the sky.
FAQs
Do not act from delusion; disciplined remembrance and focused intent (prayatna) empower righteous action.
No specific tīrtha is mentioned in this verse; it is a battlefield narrative within the Kaumārikākhaṇḍa.
None explicitly; the verse emphasizes remembrance and proper deployment of a divine astra.