Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 12
महिषश्चैव शुंभश्च उभौ वध्यौ च योषिता । जंभो दुर्वाससा शप्तः शक्रवध्यो भवानिति । तस्मात्त्वं दिव्यवीर्येण जहि जंभं मदोत्कटम्
mahiṣaścaiva śuṃbhaśca ubhau vadhyau ca yoṣitā | jaṃbho durvāsasā śaptaḥ śakravadhyo bhavāniti | tasmāttvaṃ divyavīryeṇa jahi jaṃbhaṃ madotkaṭam
మహిషుడు, శుంభుడు—ఇద్దరూ స్త్రీచేత వధ్యులు. కాని జంభుని దుర్వాసుడు శపించాడు—‘నీవు శక్రుడు (ఇంద్రుడు) చేత హతుడవు.’ కాబట్టి నీవు దివ్యవీర్యంతో మదోన్మత్తుడైన జంభుని సంహరించు.
Keśava (Viṣṇu) (contextual: advising Indra with knowledge of boons/curses)
Scene: A divine council scene: Viṣṇu (Vaikuṇṭha) indicates the destined slaying—Mahiṣa and Śumbha by a woman, Jambha by Indra—while the daitya Jambha is shown intoxicated with pride, towering like a thorn to the worlds.
FAQs
Adharma falls according to divine ordinance—each force of evil meets the fitting counter-force decreed by cosmic law.
No site is specified; the focus is on the dharmic logic of curses/boons in the Kaumārikā narrative.
None; it is an injunction for righteous combat (dharma-yuddha) rather than a ritual.