Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 109
यः कृशाश्वः कृशधनः कृशभृत्यः कृशातिथिः । स वै प्रोक्तः कृशोनाम न शरीरकृशः कृशऋ
yaḥ kṛśāśvaḥ kṛśadhanaḥ kṛśabhṛtyaḥ kṛśātithiḥ | sa vai proktaḥ kṛśonāma na śarīrakṛśaḥ kṛśaṛ
ఎవరి గుర్రాలు క్షీణమో, ధనం క్షీణమో, సేవకులు క్షీణమో, అతిథి-సత్కారం క్షీణమో—అతడే నిజంగా ‘క్షీణుడు’ అని చెప్పబడతాడు; కేవలం శరీరంగా సన్నగా ఉండటం క్షీణత కాదు.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced for Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A householder’s courtyard: a weary traveler-guest arrives; the host’s ‘meagre hospitality’ is contrasted with the ideal of offering water/food/seat.
FAQs
True ‘meagreness’ is not bodily thinness but inability or refusal to sustain dharmic household duties like hospitality.
No tīrtha is mentioned; the verse emphasizes gṛhastha-dharma, especially atithi-satkāra.
Atithi-dharma is implied: one should properly receive and feed guests rather than be ‘kṛśātithi’ (stingy in hospitality).