बहवो मे हताः पुत्राः सहस्राक्षेण पुत्रक । तेषआमपचितिं कर्तुमिच्छे शक्रवधादहम्
bahavo me hatāḥ putrāḥ sahasrākṣeṇa putraka | teṣaāmapacitiṃ kartumicche śakravadhādaham
బిడ్డా, సహస్రాక్షుడు (ఇంద్రుడు) నా అనేక కుమారులను సంహరించాడు. వారి ప్రతీకారంగా నేను శక్రుని వధను కోరుతున్నాను.
Diti
Scene: दिति शोकाकुल-क्रुद्ध, पुत्रों के वध का स्मरण; सामने वज्राङ्ग; पृष्ठभूमि में युद्ध के ध्वज/अस्त्र; दिति का हाथ निर्देश करता—‘शक्रवध’।
The verse illustrates how grief can harden into vengeance, a recurring Purāṇic warning about passions (krodha/śoka) driving adharma.
No specific tīrtha is mentioned; the focus is on the Deva–Asura narrative.
None; the verse expresses an intention (icchā) for retaliation, not a ritual instruction.