Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 31
लोकानां येन सापाग्नौ भस्मशेषं करोमि तम् । ब्रह्मबंधुमहं प्राहुर्भीतास्ते तं पुनर्मुनिम्
lokānāṃ yena sāpāgnau bhasmaśeṣaṃ karomi tam | brahmabaṃdhumahaṃ prāhurbhītāste taṃ punarmunim
ఎవరి శక్తితో నేను శాపాగ్నిలో లోకాలను కూడా భస్మావశేషం చేయగలనో, అతనిని నేను ‘బ్రహ్మబంధు’—వంశమాత్ర బ్రాహ్మణుడు—అని ప్రకటిస్తున్నాను. భయంతో వారు మళ్లీ ఆ మునితో పలికారు.
Saṃvarta (implied from surrounding context; dialogue continues explicitly in 33)
Scene: A formidable ascetic declares his capacity to reduce worlds to ashes and denounces the offender as a mere 'brahma-bandhu'; the assembly stands terrified, hands folded.
FAQs
Spiritual authority is rooted in dharma and realization, not merely birth; misconduct reduces one to ‘brahma-bandhu’ status.
No specific tīrtha is named in this verse; it is part of a dialogue leading toward a tīrtha-related remedy later.
None here; the verse focuses on denunciation of unworthy status and the fear it produces.