Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 170
योगिनः सर्वभूतस्थं स्थाणुरित्येव नाम च । नानाविधं मनुष्याश्च पुरुषंनाम नाम च
yoginaḥ sarvabhūtasthaṃ sthāṇurityeva nāma ca | nānāvidhaṃ manuṣyāśca puruṣaṃnāma nāma ca
యోగులు సమస్త భూతాలలో నివసించే లింగాన్ని నిర్మించి దానికి ‘స్థాణు’ (అచలుడు) అనే నామం పెట్టారు. మనుష్యులు కూడా అనేక విధాలుగా లింగాలను చేసి వాటిని ‘పురుష’ (పరమ పురుషుడు) అని నామకరించారు.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced)
Type: kshetra
Scene: A circle of yogins in meditation around a simple liṅga radiating calm, labeled ‘Sthāṇu’; nearby, townspeople craft varied liṅgas—stone, clay, wood—each collectively called ‘Puruṣa.’
FAQs
The highest worship sees Śiva as present in all beings (sarvabhūtastha) and steady as Sthāṇu; devotion is open to yogins and householders alike.
No particular tīrtha is named; the verse universalizes worship beyond a single geography.
No specific rite is prescribed; it affirms multiple valid modes of liṅga worship and naming.