Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 14
यज्ञपावकदग्धा मे पृष्ठिर्नाद्यापि निर्व्रणा । तन्मे भयं पुनर्जातं किमयं पुनरेव माम्
yajñapāvakadagdhā me pṛṣṭhirnādyāpi nirvraṇā | tanme bhayaṃ punarjātaṃ kimayaṃ punareva mām
యజ్ఞాగ్నిచేత నా వెన్ను కాలిపోయింది; ఇప్పటికీ ఆ గాయం మానలేదు. అందువల్ల నాకు మళ్లీ భయం పుట్టింది—ఇవడు మరల నన్ను (హానిచేయునా)?
Kūrma
Listener: Kuruśreṣṭha / Kurusattama (frame addressee)
Scene: A tortoise shows a scorched back, the wound still visible; behind, a remembered yajña fire blazes, casting red-gold light; the speaker’s eyes convey dread of recurrence.
FAQs
Past wounds—especially those tied to powerful rites—can shape fear and memory, urging careful, dharmic action.
No tīrtha is mentioned; the focus is on the consequence of sacrificial fire within the story.
Only the context of yajña-fire is stated; no specific injunction (vidhi) is given.