Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 39
यो नाम ते जपति ढुंढिविनायकस्य तं वै जपंत्यनुदिनं हृदि सिद्धयोष्टौ । भोगान्विभुज्य विविधान्विबुधोपभोग्यान्निर्वाणया कमलया व्रियते स चांते
yo nāma te japati ḍhuṃḍhivināyakasya taṃ vai japaṃtyanudinaṃ hṛdi siddhayoṣṭau | bhogānvibhujya vividhānvibudhopabhogyānnirvāṇayā kamalayā vriyate sa cāṃte
ఎవడు ఢుంḍివినాయకుని—నీ నామాన్ని జపిస్తాడో, అతని హృదయంలో అష్టసిద్ధులు ప్రతిదినం తామే జపించుచూ నిలుస్తాయి. అతడు దేవతలకూ అనుభవయోగ్యమైన నానావిధ భోగాలను అనుభవించి, చివరికి నిర్వాణకమల ఆలింగనాన్ని పొందుతాడు.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Ḍhuṃḍhivināyaka (nāma-japa within Kāśī)
Type: temple
Listener: Pilgrimage-inquirer (not explicit)
Scene: A devotee silently repeats ‘Ḍhuṃḍhivināyaka’ as luminous feminine personifications of the eight siddhis hover near the heart-lotus; later, a vast lotus of Nirvāṇa enfolds the devotee in serene light.
FAQs
Steady nāma-japa of Ḍhuṃḍhivināyaka brings both worldly fulfillment (siddhis and divine enjoyments) and culminates in nirvāṇa—liberation.
Kāśī (Vārāṇasī), within the Kāśīkhaṇḍa’s praise of sacred Kāśī and its worship of Ḍhuṃḍhivināyaka.
Nāma-japa (chanting/recitation) of Ḍhuṃḍhivināyaka’s name, practiced daily and inwardly (hṛdi).