Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 26
ये त्वांनमंति करुणामय दिव्य मूर्ते सर्वैनसामपि भुवो भुविमुक्तिभाजः । तेषां सदैव हरसीहमहोपसर्गान्स्वर्गापवर्गमपि संप्रददासि तेभ्यः
ye tvāṃnamaṃti karuṇāmaya divya mūrte sarvainasāmapi bhuvo bhuvimuktibhājaḥ | teṣāṃ sadaiva harasīhamahopasargānsvargāpavargamapi saṃpradadāsi tebhyaḥ
హే కరుణామయ దివ్యమూర్తీ! నిన్ను నమస్కరించువారు, సమస్త పాపభారంతో ఉన్నా ఈ భూమిపైనే ముక్తికి అర్హులగుదురు. నీవు వారి మహా ఉపద్రవాలను ఇక్కడ నిత్యం తొలగించి, వారికి స్వర్గమును మరియు పరమ మోక్షమును రెండింటినీ ప్రసాదించుదువు।
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Kāśī / Avimukta-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A compassionate divine form in Kāśī receives devotees bowing with folded hands; dark clouds of ‘sins’ dissolve into light; afflictions (disease, fear, obstacles) retreat; in the background, the Gaṅgā ghāṭs and a luminous path rising toward svarga and then dissolving into serene mokṣa-light.
FAQs
Sincere surrender to Gaṇeśa brings purification, relief from suffering, and the twin fruits of svarga and mokṣa.
Kāśī is the implied sacred setting; the promise of ‘bhuvi-mukti’ resonates with Kāśī’s reputation as a mokṣa-kṣetra.
Namaskāra (bowing) is the explicit act; the verse suggests devotional surrender rather than a detailed vrata.