Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 24
संतोष्य सर्वान्प्रथमं मुनींद्रान्स्वैस्वैर्हृदिस्थैश्च चिराभिलाषैः । ब्रह्माणमाभाष्य शिवोथ विष्णुं जगाद सर्वामरवृंदवंद्यः
saṃtoṣya sarvānprathamaṃ munīṃdrānsvaisvairhṛdisthaiśca cirābhilāṣaiḥ | brahmāṇamābhāṣya śivotha viṣṇuṃ jagāda sarvāmaravṛṃdavaṃdyaḥ
ముందుగా శివుడు సమస్త మునీంద్రులను వారి హృదయాలలో చిరకాలంగా ఉన్న అభిలాషలను నెరవేర్చి సంతృప్తిపరచెను. ఆపై బ్రహ్మను సంభాషించి, సమస్త అమరవృందములచే వందింపబడినవాడై, విష్ణువుతో పలికెను.
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: Śiva, serene and majestic, bestows satisfaction upon assembled sages; then turns to address Brahmā and Viṣṇu in a dignified divine council, with devas standing in reverence.
FAQs
In the tīrtha’s presence, devotion ripens into fulfillment—Śiva is portrayed as the inner knower who completes sincere, long-held aspirations.
Kāśī, where the divine assembly and Śiva’s grace toward sages are narrated as part of the Muktimaṇḍapa account.
No explicit ritual instruction; the focus is on grace (anugraha) and divine discourse among Brahmā, Viṣṇu, and Śiva.