Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 72
अथ तैः प्रमथैर्विष्णोरनुगा गदिता रणे । आददानास्तृणं वक्त्रे णापिताः पाशवीं दशाम्
atha taiḥ pramathairviṣṇoranugā gaditā raṇe | ādadānāstṛṇaṃ vaktre ṇāpitāḥ pāśavīṃ daśām
అప్పుడు యుద్ధంలో ఆ ప్రమథులు విష్ణువు అనుచరులను కూలదోశారు; వారి నోటిలో గడ్డి పెట్టించి, ముండనం చేసి అవమానించినట్లుగా, వారిని పశువులాంటి స్థితికి దించారు.
Narrator (Kāśīkhaṇḍa narration traditionally Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual frame)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis/pilgrims (frame audience)
Scene: Pramathas overpower Viṣṇu’s attendants; some are pinned down, tufts of grass forced into their mouths, heads partly shaven, faces contorted in shame; the yajña ground is strewn with ritual items and broken garlands.
FAQs
Adharma in sacrificial pride leads to disgrace; when devotion is severed from humility, even powerful factions become subject to humiliation.
Kāśī is the overarching sacred setting of the Kāśīkhaṇḍa, though this verse itself is not a direct tīrtha-mahātmya statement.
None; the verse uses imagery of degradation rather than prescribing rites.