Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 41
व्यभजञ्छकटान्केचित्पशून्केचिदजीगिलन् । अग्निं निर्वापयामासुः केचिदत्यग्नितेजसः
vyabhajañchakaṭānkecitpaśūnkecidajīgilan | agniṃ nirvāpayāmāsuḥ kecidatyagnitejasaḥ
కొంతమంది శకటాలను పగులగొట్టారు, మరికొందరు యజ్ఞపశువులను మింగేశారు; ఇంకా కొందరు అగ్నికన్నా అధిక తేజస్సుతో పవిత్ర అగ్నిని ఆర్పేశారు।
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Scene: Sacrificial carts splinter; beasts meant for offering vanish as if swallowed; figures blazing with inner fire smother the altar flames—smoke and ash whirl through the pavilion.
FAQs
Sacred fire and sacrifice are not self-sufficient; dharma in ritual depends on honoring the Supreme (Maheśvara).
Not a specific tīrtha in this verse; it functions as a narrative exemplar within the Kāśī Khaṇḍa’s broader glorification of Śiva-centered dharma.
None; the shloka depicts the extinguishing of yajña-fire as a consequence of sacrificial impropriety.