Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 75
स्कंद उवाच । यदा यदा स गिरिजा मृदुनामाक्षरामृतम् । आविष्करोति पथिकोऽद्रींद्रो हृष्येत्तदातदा
skaṃda uvāca | yadā yadā sa girijā mṛdunāmākṣarāmṛtam | āviṣkaroti pathiko'drīṃdro hṛṣyettadātadā
స్కందుడు పలికెను—ఎప్పుడెప్పుడో ఆ పథికుడు గిరిజా యొక్క మృదువైన అక్షరామృతమైన మధుర నామాన్ని ప్రకటించునో, అప్పుడప్పుడే పర్వతరాజు హిమవంతుడు హర్షించును.
Skanda
Scene: Skanda speaks as a narrator; a pilgrim on the road softly chants Girijā’s name; in a mythic overlay, Himavān (the mountain personified) smiles with joy, as if hearing his daughter praised.
FAQs
The divine Name is ‘nectar’: even a simple utterance of the Goddess’s name carries joy and auspicious power.
The larger Kāśī setting continues; this verse emphasizes nāma-bhakti more than a named tirtha.
Implicit nāma-japa/utterance of Girijā’s name.