Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 12
अग्निमात्मनि चाधाय विचरेदनिकेतनः । भिक्षयेत्प्राणयात्रार्थं तापसान्वनवासिनः
agnimātmani cādhāya vicaredaniketanaḥ | bhikṣayetprāṇayātrārthaṃ tāpasānvanavāsinaḥ
అంతరాగ్నిని ఆత్మలో స్థాపించి, నివాసం లేనివాడై సంచరించాలి; కేవలం ప్రాణయాత్రార్థం కోసం అరణ్యవాసి తపస్వుల వద్ద భిక్షను యాచించాలి।
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Scene: A wandering ascetic with no dwelling, carrying a staff and water-pot, a subtle flame-like aura at the heart symbolizing inner fire; he approaches a forest hermitage to request alms modestly, receiving a small portion.
FAQs
True renunciation is inward—carrying the sacred fire as inner discipline—while living lightly and without attachment to residence or possessions.
It is framed within the Kāśī Khaṇḍa’s sacred ethos, presenting the renunciant model suitable for seekers in or oriented toward Kāśī.
Bhikṣā is permitted only for prāṇa-yātrā—minimal sustenance—reflecting restraint rather than dependence.