Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 30
यावंतो भास्वतः स्पर्शाद्भासंते सैकताः कणाः । तावंतो द्रुहिणा जग्मुर्नैत्येषा मणिकर्णिका
yāvaṃto bhāsvataḥ sparśādbhāsaṃte saikatāḥ kaṇāḥ | tāvaṃto druhiṇā jagmurnaityeṣā maṇikarṇikā
ప్రకాశవంతమైన సూర్యస్పర్శంతో ఎంతమంది ఇసుకకణాలు మెరుస్తాయో, అంతసార్లు ద్రుహిణుడు (బ్రహ్మ) ఇక్కడికి వచ్చాడు; అయినా ఈ మణికర్ణిక నిత్యమూ అనన్యమే, సామాన్యమవదు.
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Scene: Brahmā (Druhiṇa) repeatedly arriving at Maṇikarṇikā; sunlit sand-grains sparkle on the ghat; the place radiates undiminished sanctity despite countless divine visits.
FAQs
Even repeated divine visitation cannot diminish the tīrtha’s potency—Maṇikarṇikā is portrayed as inexhaustibly sacred.
Maṇikarṇikā in Kāśī.
No explicit rite; the verse emphasizes the tīrtha’s undiminishing greatness and continual draw for pilgrims (even Brahmā).