Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 94
नास्तीह दुष्कृतकृतां सुकृतात्मनां वा काचिद्विशेषगतिरंतकृतां हि काश्याम् । बीजानि कर्मजनितानि यदूषरायां नांकूरंयति हरदृग्ज्वलितानितेषाम्
nāstīha duṣkṛtakṛtāṃ sukṛtātmanāṃ vā kācidviśeṣagatiraṃtakṛtāṃ hi kāśyām | bījāni karmajanitāni yadūṣarāyāṃ nāṃkūraṃyati haradṛgjvalitāniteṣām
కాశీలో పాపకర్మ చేసినవారికైనా, పుణ్యస్వభావులకైనా ప్రత్యేక పరలోకగతి లేదు; ఎందుకంటే కాశీలో మృత్యువును అంతం చేసే హరుడే అందరికీ సమానమైన పరమగతిని ప్రసాదిస్తాడు. కర్మజనితమైన బీజాలు హరుని జ్వలిత దృష్టితో దగ్ధమైతే, ఉసర నేలలో పడిన విత్తనాల్లా మొలకెత్తవు.
Skanda
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Girijā/Pārvatī
Scene: Śiva as Antakāntaka in Kāśī, his fiery glance burning karmic seeds scattered on barren ground; the city’s ghāṭs and liṅgas glow in ash-white serenity.
FAQs
In Kāśī, Śiva’s liberating grace burns the very seeds of karma, so the usual distinctions of after-death destinies based on sin and merit lose their force.
Kāśī (Vārāṇasī), the supreme Śaiva kṣetra where Hara is praised as the conqueror of Death (Antaka).
No specific rite is prescribed in this verse; it emphasizes the kṣetra-māhātmya of Kāśī—liberation through residence, death, or divine grace in the sacred city.