Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 101
भार्गव उवाच । त्वं भाभिराभिरभिभूय तमः समस्तमस्तं नयस्यभिमतानि निशाचराणाम् । देदीप्यसे मणेगगनेहिताय लोकत्रयस्य जगदीश्वर तन्नमस्ते
bhārgava uvāca | tvaṃ bhābhirābhirabhibhūya tamaḥ samastamastaṃ nayasyabhimatāni niśācarāṇām | dedīpyase maṇegaganehitāya lokatrayasya jagadīśvara tannamaste
భార్గవుడు పలికెను—హే ప్రభూ! నీవు అనేక కాంతులతో సమస్త అంధకారాన్ని జయించి అంతమొందించుచు, నిశాచరుల ప్రియ సంకల్పాలను కూడా నాశనం చేయుచున్నావు. త్రిలోక హితార్థమై ఆకాశమందు మణివలె ప్రకాశించుచున్నావు; హే జగదీశ్వరా, నీకు నమస్కారం।
Bhārgava
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: (Implied) Śiva / assembly within the Kāśī-khaṇḍa narrative frame
Scene: Bhārgava stands in reverent posture, hands folded, addressing a radiant Śiva whose aura floods the sky like a jewel, pushing back a ring of darkness where shadowy ‘night-roamers’ dissolve.
FAQs
Śiva is invoked as the cosmic light that dispels ignorance and obstructs unrighteous forces, sustaining the welfare of all worlds.
The hymn functions within the Kāśīkhaṇḍa’s praise of Śiva; it supports Kāśī’s identity as the city where the Lord is experienced as supreme protector and illuminator.
Stuti and namaskāra—verbal praise and salutations to Śiva as Jagadīśvara.