Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 40
कुलधर्मं व्यपास्यैष वर्तते कुलपांसनः । चिरं चिंतितमद्यामुं घातयिष्याम्यसंशयम्
kuladharmaṃ vyapāsyaiṣa vartate kulapāṃsanaḥ | ciraṃ ciṃtitamadyāmuṃ ghātayiṣyāmyasaṃśayam
‘కులధర్మాన్ని విడిచిపెట్టి, ఈ కులకలంకుడు తన ఇష్టానుసారం ప్రవర్తిస్తున్నాడు. నిస్సందేహంగా, నేను చాలా కాలంగా ఆలోచిస్తున్నట్లుగా ఈ రోజు అతన్ని చంపుతాను.’
Tārākṣa (deduced from narrative continuity)
Listener: Ṛṣis (frame typical)
Scene: Tārākṣa in a heated monologue, pointing accusatorily, face flushed; behind him, servants await; the intended victim stands at a distance, calm or startled, with Kāśī’s lanes/pillars hinted.
FAQs
When dharma is abandoned, relationships degrade into suspicion and violence; inner resentment matures into destructive action.
The broader setting is Kāśī in the Kāśīkhaṇḍa, but this verse itself is a dialogue of intent rather than a tirtha-glorification line.
None; it portrays a moral crisis and a vow of harm, functioning as a negative example.