Adhyaya 21

Verse 1

श्रीसूत उवाच । जटा तीर्थाभिधे तीर्थे सर्वपातकनाशने । स्नानं कृत्वा विशुद्धात्मा लक्ष्मीतीर्थं ततो व्रजेत्

శ్రీ సూతుడు పలికెను—జటాతీర్థమనే, సమస్త మహాపాతకనాశక తీర్థంలో స్నానం చేసి విశుద్ధాత్ముడై, అనంతరం లక్ష్మీతీర్థానికి వెళ్లవలెను.

Verse 2

यंयं कामं समुद्दिश्य लक्ष्मीतीर्थे द्विजोत्तमाः । स्नानं समाचरेन्मर्त्यस्तंतं कामं समश्नुते

హే ద్విజోత్తములారా, లక్ష్మీతీర్థంలో మానవుడు ఏ ఏ కోరికను ఉద్దేశించి స్నానం చేస్తాడో, ఆ ఆ కోరికను తప్పక పొందును.

Verse 3

महादारिद्र्यशमनं महाधान्यसमृद्धिदम् । महादुःखप्रशमनं महासंपद्विवर्धनम्

ఇది మహాదారిద్ర్యాన్ని శమింపజేస్తుంది, మహాధాన్యసమృద్ధిని ప్రసాదిస్తుంది, మహాదుఃఖాన్ని ప్రశమింపజేస్తుంది, మహాసంపదను వృద్ధి చేస్తుంది.

Verse 4

अत्र स्नात्वा धर्मपुत्रो महदैश्वर्यमाप्तवान् । इन्द्रप्रस्थे वसन्पूर्वं श्रीकृष्णेन प्रचोदितः

ఇక్కడ స్నానం చేసి ధర్మపుత్రుడు మహత్తర ఐశ్వర్యసంపదను పొందెను; పూర్వం ఇంద్రప్రస్థంలో నివసిస్తూ శ్రీకృష్ణుని ప్రేరణచే కార్యోన్ముఖుడయ్యెను।

Verse 5

ऋषय ऊचुः । यथैश्वर्यं धर्मपुत्रो लक्ष्मीतीर्थे निमज्जनात् । आप्तवान्कृष्णवचनात्तन्नो ब्रूहि महामुने

ఋషులు పలికిరి—లక్ష్మీతీర్థంలో మునిగి, శ్రీకృష్ణుని వచనప్రేరణతో ధర్మపుత్రుడు ఏ విధంగా ఐశ్వర్యాన్ని పొందెను? ఓ మహామునీ, మాకు వివరించుము।

Verse 6

श्रीसूत उवाच । इन्द्रप्रस्थे पुरा विप्रा धृतराष्ट्रेण चोदिताः । न्यवसन्पांडवाः पंच महाबलपराक्रमाः

శ్రీసూతుడు పలికెను—ఓ విప్రులారా, పూర్వకాలంలో ధృతరాష్ట్రుని ఆజ్ఞచే ప్రేరితులై, మహాబలపరాక్రమశాలులైన ఐదుగురు పాండవులు ఇంద్రప్రస్థంలో నివసించిరి।

Verse 7

इन्द्रप्रस्थं ययौ कृष्णः कदाचित्तान्निरीक्षितुम् । तमागतमेभिप्रेक्ष्य पांडवास्ते समुत्सुकाः

ఒకసారి శ్రీకృష్ణుడు వారిని దర్శించుటకు ఇంద్రప్రస్థానికి వెళ్లెను. ఆయన వచ్చినట్లు చూసి ఆ పాండవులు అత్యంత ఉత్సుకులయ్యిరి।

Verse 8

स्वगृहं प्रापयामासुर्मुदा परमया युताः । कञ्चित्कालमसौ कृष्णस्तत्रावात्सीत्पुरोत्तमे

అత్యంత ఆనందంతో వారు ఆయనను తమ గృహానికి చేర్చిరి. ఆ ఉత్తమ నగరంలో శ్రీకృష్ణుడు కొంతకాలం అక్కడే నివసించెను।

Verse 9

कदाचित्कृष्णमाहूय पूजयित्वा युधिष्ठिरः । पप्रच्छ पुंडरीकाक्षं वासुदेवं जगत्पतिम्

ఒకసారి యుధిష్ఠిరుడు శ్రీకృష్ణుని పిలిపించి విధివిధానాలతో పూజించి, పద్మనేత్రుడైన జగత్పతి వాసుదేవుని ప్రశ్నించాడు।

Verse 10

युधिष्ठिर उवाच । कृष्णकृष्ण महाप्राज्ञ येन धर्मेण मानवाः । लभंते महदैश्वर्यं तन्नो ब्रूहि महामते । इत्युक्तो धर्मपुत्रेण कृष्णः प्राह युधिष्ठिरम्

యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—ఓ కృష్ణా, ఓ కృష్ణా, మహాప్రాజ్ఞా! ఏ ధర్మం వలన మనుష్యులు మహత్తర ఐశ్వర్యం, సమృద్ధి పొందుతారు? ఓ మహామతీ, మాకు చెప్పుము. ధర్మపుత్రుడు ఇలా పలికినపుడు కృష్ణుడు యుధిష్ఠిరునితో పలికెను।

Verse 11

श्रीकृष्ण उवाच । धर्मपुत्र महाभाग गन्धमादनपर्वते

శ్రీకృష్ణుడు పలికెను—హే ధర్మపుత్రా, హే మహాభాగ్యవంతుడా! గంధమాదన పర్వతంపై…

Verse 12

लक्ष्मी तीर्थमिति ख्यातमस्त्यैश्वर्यैककारणम् । तत्र स्नानं कुरुष्व त्वमैश्वर्यं ते भविष्यति

లక్ష్మీతీర్థమని ఖ్యాతిగాంచిన ఒక తీర్థం ఉంది; అది ఐశ్వర్యానికి ఏకైక కారణం. నీవు అక్కడ స్నానం చేయుము; నీకు ఐశ్వర్యం నిశ్చయంగా కలుగును।

Verse 13

तत्र स्नानेन वर्धंते धनधान्यसमृद्धयः । सर्वे सपत्ना नश्यंति क्षात्रमेषां विवर्द्धते

అక్కడ స్నానం చేయుటవలన ధన-ధాన్య సమృద్ధులు వృద్ధి చెందుతాయి. సమస్త శత్రు-ప్రతిద్వంద్వులు నశిస్తారు; వారి క్షాత్రబలం, రాజశక్తి నిరంతరం పెరుగుతుంది।

Verse 14

तीर्थे सस्नुः पुरा देवा लक्ष्मीनामनि पुण्यदे । अलभन्त्सर्वमैश्वर्यं तेन पुण्येन धर्मज

హే పుణ్యప్రదా! పూర్వకాలంలో దేవతలు ‘లక్ష్మీ’ అనే తీర్థంలో స్నానం చేశారు; ఆ పుణ్యబలంతోనే, హే ధర్మపుత్రా, వారు సమస్త ఐశ్వర్యాన్ని పొందారు.

Verse 15

असुरांश्च महावीर्यान्समरे जघ्नुरंजसा । मही लक्ष्मीश्च धर्मश्च तत्तीर्थस्नायिनां नृणाम्

వారు సమరంలో మహావీర్యులైన అసురులను సులభంగా సంహరించారు. ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసే మనుష్యులకు భూమి-రాజ్యం, లక్ష్మీ మరియు ధర్మం దృఢంగా స్థిరపడతాయి.

Verse 16

भविष्यत्यचिरादेव संशयं मा कृथा इह । तपोभिः क्रतुभिर्दानैराशीर्वादैश्च पांडव

ఇది అతి త్వరలోనే నిశ్చయంగా జరుగుతుంది—ఇక్కడ సందేహం పెట్టుకోకు. తపస్సు, యజ్ఞాలు, దానాలు, ఆశీర్వాదాల ద్వారా, హే పాండవా…

Verse 17

ऐश्वर्यं प्राप्यते यद्वल्लक्ष्मीतीर्थनिमज्जनात् । सर्वपापानि नश्यंति विप्रा यांति लयं सदा

లక్ష్మీ-తీర్థంలో మునగడం వల్ల ఎలా ఐశ్వర్యం లభిస్తుందో, అలాగే సమస్త పాపాలు నశిస్తాయి; బ్రాహ్మణులు సదా (సంసారబంధన నుండి) లయాన్ని పొందుతారు.

Verse 18

व्याधयश्च विनश्यंति लक्ष्मीतीर्थनिषेवणात् । श्रेयः सुविपुलं लोके लभ्यते नात्र संशयः

లక్ష్మీ-తీర్థాన్ని భక్తితో సేవించుట వల్ల వ్యాధులు కూడా నశిస్తాయి. ఈ లోకంలో మహత్తర శ్రేయస్సు, శుభసంపద లభిస్తుంది—ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 19

स्नानमात्रेण वै लक्ष्म्यास्तीर्थेऽस्मि न्धर्मनंदन । रंभामप्सरसां श्रेष्ठां लब्धवानवधो नृपः

హే ధర్మనందన! ఈ లక్ష్మీ-తీర్థంలో ఒక్కసారి స్నానం చేసిన మాత్రాన అవధ రాజు అప్సరసలలో శ్రేష్ఠమైన రంభను పొందెను—ఇది ఈ తీర్థ మహిమ ప్రత్యక్షమే।

Verse 21

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र लक्ष्मीतीर्थे शुभप्रदे । स्नात्वा वृकोदरमुखैरनुजैरपि संवृतः

కాబట్టి హే రాజేంద్ర! శుభప్రదమైన లక్ష్మీ-తీర్థంలో నీవు కూడా స్నానం చేయుము; వృకోదరుడు (భీముడు) మొదలైన తమ్ముళ్లతో కూడి ఉండుము।

Verse 22

लप्स्यसे महतीं लक्ष्मीं जेष्यसे च रिपूनपि । संदेहो नात्र कर्तव्यः पैतृष्वसेय धर्मज

నీవు మహత్తరమైన లక్ష్మీ (సమృద్ధి)ని పొందుదువు; శత్రువులను కూడా జయించుదువు. హే ధర్మజ, పితృవంశీయ బంధువా! ఇందులో సందేహం చేయకుము।

Verse 23

इत्युक्तो धर्मपुत्रोऽयं कृष्णेनाद्भुतदर्शनः । सानुजः प्रययौ शीघ्रं गन्धमादनपर्वतम्

కృష్ణుడు ఇలా పలికిన తరువాత, అద్భుత దర్శనుడైన ధర్మపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు తమ్ముళ్లతో కలిసి త్వరగా గంధమాదన పర్వతానికి బయలుదేరెను।

Verse 24

लक्ष्मी तीर्थं ततो गत्वा महदैश्वर्यकारणम् । सस्नौ युधिष्ठिरस्तत्र सानुजो नियमान्वितः

అనంతరం యుధిష్ఠిరుడు మహత్తర ఐశ్వర్యానికి కారణమైన లక్ష్మీ-తీర్థానికి వెళ్లి, తమ్ముళ్లతో కలిసి నియమాలు పాటిస్తూ అక్కడ స్నానం చేసెను।

Verse 25

लक्ष्मतीर्थस्य तोये स सर्वपातकनाशने । सानुजो मासमेकं तु सस्नौ नियमपूर्वकम्

సర్వపాపనాశకమైన లక్ష్మీ-తీర్థ జలంలో అతడు తన అనుజులతో కలిసి నియమపూర్వకంగా పూర్తిగా ఒక నెల స్నానం చేశాడు।

Verse 26

गोभूतिलहिरण्यादीन्ब्राह्मणेभ्यो ददौ बहून् । सानुजो धर्मपुत्रोऽसाविंद्रप्रस्थं ययौ ततः

అతడు బ్రాహ్మణులకు గోవులు, భూమి, నువ్వులు, బంగారం మొదలైన అనేక దానాలు ఇచ్చాడు; ఆపై ధర్మపుత్రుడు అనుజులతో కలిసి ఇంద్రప్రస్థానికి వెళ్లాడు।

Verse 27

राजसूयक्रतुं कर्तुं तत एच्छद्युधिष्ठिरः । कृष्णं समाह्वयामास यियक्षुर्धर्मनंदनं

ఆపై యుధిష్ఠిరుడు రాజసూయ యాగం చేయాలని కోరాడు; యాగం చేయదలచిన ధర్మనందనుడు శ్రీకృష్ణుని పిలిపించాడు।

Verse 28

कृष्णो धर्मजदूतेन समाहूतः ससंभ्रमः । चतुर्भिरश्वैः संयुक्तं रथमा रुह्य वेगिनम्

ధర్మరాజు దూత పిలుపుతో శ్రీకృష్ణుడు ఉత్సాహంతో, నాలుగు గుర్రాలు కట్టిన వేగవంతమైన రథాన్ని అధిరోహించాడు।

Verse 29

सत्यभामासहचर इंद्रप्रस्थं समाययौ । तमागतं समालोक्य प्रमोदाद्धर्मनंदनः

సత్యభామతో కలిసి ఆయన ఇంద్రప్రస్థానికి వచ్చాడు; ఆయన రాకను చూసి ధర్మనందనుడు (యుధిష్ఠిరుడు) ఆనందంతో పరవశించాడు।

Verse 30

न्यवेदयत्स कृष्णाय राजसूयोद्यमं तदा । अन्वमन्यत कृष्णोपि तथैव क्रियतामिति

అప్పుడు అతడు రాజసూయ యజ్ఞోద్యమాన్ని శ్రీకృష్ణునికి నివేదించాడు. శ్రీకృష్ణుడూ సమ్మతించి—“అలాగే చేయబడుగాక” అని పలికెను.

Verse 31

वाक्यं च युक्तिसंयुक्तं धर्मपुत्रमभाषत । पैतृष्वस्रेय धर्मात्मञ्च्छृणु पथ्यं वचो मम

అతడు యుక్తిసహితమైన మాటలను ధర్మపుత్రునితో పలికెను—“హే పితృసోదరి పుత్రా, హే ధర్మాత్మా! నా హితవచనాన్ని వినుము.”

Verse 32

दुष्करो राजसूयोऽयं सर्वैरपि महीश्वरैः । अनेकशतपादातरथकुंजरवाजिमान्

ఈ రాజసూయ యజ్ఞం సమస్త భూపతులకైనా దుష్కరమే; దీనికి వందలాది పాదాతులు, రథాలు, గజాలు, అశ్వాలతో మహాబలం కావాలి.

Verse 33

महीपतिरिमं यज्ञं कर्तुमर्हति नेतरः । दिशो दश विजेतव्या प्रथमं वलिना त्वया

ఈ యజ్ఞాన్ని చేయుటకు అర్హుడు భూమిపతి సమ్రాటే, ఇతరుడు కాదు. కనుక ముందుగా నీవు నీ బలంతో దశదిశలను జయించవలెను.

Verse 34

पराजितेभ्यः शत्रुभ्यो गृहीत्वा करमुत्तमम् । तेन कांचनजातेन कर्तव्योऽयं क्रतूत्तमः

శత్రు రాజులను పరాజయపరచి వారినుండి ఉత్తమ కరాన్ని స్వీకరించుము; ఆ విధంగా పొందిన స్వర్ణంతోనే ఈ శ్రేష్ఠ క్రతువును నిర్వహించవలెను.

Verse 35

रोचये युक्तिविदहं न हि त्वां भीषयामि भोः । अतः क्रतुसमारंभात्पूर्वं दिग्विजयं कुरु

నేను యుక్తి తెలిసినవాడనై నిన్ను ఒప్పించుచున్నాను; ఓ రాజా, నిన్ను భయపెట్టుటకు కాదు. కావున యజ్ఞారంభమునకు ముందే దిగ్విజయము చేయుము.

Verse 36

ततो धर्मात्मजः श्रुत्वा कृष्णस्य वचनं हितम् । प्रशंसन्देवकीपुत्रमाजुहाव निजानुजान्

అప్పుడు ధర్మాత్మజుడు యుధిష్ఠిరుడు కృష్ణుని హితవచనము విని దేవకీపుత్రుని స్తుతించి తన తమ్ముళ్లను పిలిచెను.

Verse 37

आहूय चतुरो भ्रातॄन्धर्मजः प्राह हर्षयन् । अयि भीम महाबाहो बहुवीर्य धनंजय

నాలుగు సోదరులను పిలిపించి ధర్మజుడు యుధిష్ఠిరుడు వారిని ఆనందింపజేస్తూ పలికెను—“ఓ మహాబాహు భీమా! ఓ బహువీర్య ధనంజయా!”

Verse 38

यमौ च सुकुमागंगौ शत्रुसंहारदीक्षितौ । चिकीर्षामि महायज्ञं राजसूयमनुत्तमम्

మరియు మీరు యమజులు—సుకుమారాంగులైనా శత్రుసంహారదీక్షితులు—నేను అనుత్తమమైన రాజసూయ మహాయజ్ఞము చేయదలచితిని.

Verse 39

स च सर्वान्रणे जित्वा कर्तव्यः पृथिवीपतीन् । अतो विजेतुं भूपालांश्चत्वरोऽपि ससैनिकाः

ఆ కార్యము యుద్ధములో భూమండలమున ఉన్న సమస్త రాజులను జయించినప్పుడే సిద్ధమగును. కావున మీరు నలుగురూ మీ మీ సైన్యములతో భూపాలులను జయించుటకు బయలుదేరుడి.

Verse 40

दिशश्चतस्रो गच्छंतु भवंतो वीर्यवत्तराः । युष्माभिराहतैर्द्रव्यैः करिष्यामि महाक्रतुम्

అతివీర్యవంతులైన వీరులారా! మీరు నాలుగు దిక్కులకూ వెళ్లండి. మీరు తెచ్చే ధనసంపదతోనే నేను మహాక్రతువు (మహాయజ్ఞం) నిర్వహిస్తాను.

Verse 41

इत्युक्ताः सादरं सर्वे वृकोदरमुखास्तदा । प्रसन्नवदना भूत्वा धर्मपुत्रानुजाः पुरात्

ఇలా సాదరంగా చెప్పబడినప్పుడు, వృకోదరుడు (భీముడు) ముందుండగా ధర్మపుత్రుని అనుజులైన వారందరూ ప్రసన్నవదనులై నగరంనుండి బయలుదేరారు.

Verse 42

राज्ञां जयाय सर्वासु निर्ययुर्दिक्षु पांडवाः । ते सर्वे नृपतीञ्जित्वा चतुर्दिक्षु स्थितान्बहून्

రాజులను జయించుటకై పాండవులు అన్ని దిక్కులకూ బయలుదేరారు. వారు నాలుగు దిక్కులలో స్థితమైన అనేక నృపతులను జయించారు.

Verse 43

स्ववशे स्थापयित्वा तान्नृपतीन्पांडुनंदनाः । तैर्दत्तं बहुधा द्रव्यमसंख्यातमनुत्तमम्

ఆ నృపతులను తమ వశంలో నిలిపి, పాండునందనులు వారిచే సమర్పింపబడిన అనేక విధాలైన అసంఖ్యాతమైన ఉత్తమ ధనాన్ని కరరూపంగా స్వీకరించారు.

Verse 44

आदाय स्वपुरं तूर्णमाययुः कृष्णसंश्रयाः । भीमः समाययौ तत्र महाबलपराक्रमः

ఆ ధనాన్ని తీసుకొని, కృష్ణుని ఆశ్రయంతో, వారు వేగంగా తమ నగరానికి తిరిగి వచ్చారు. అక్కడ మహాబల-పరాక్రముడైన భీముడు కూడా చేరాడు.

Verse 45

शतभारसुवर्णानि समादाय पुरोत्तमम् । सहस्रं भारमादाय सुवर्णानां ततोऽर्जुनः

శతభారాల బంగారాన్ని తీసుకొని అతడు ఉత్తమ నగరానికి చేరెను. తరువాత అర్జునుడును సహస్రభారాల స్వర్ణాన్ని మోసుకొని అక్కడికి వచ్చెను.

Verse 46

शक्रप्रस्थं समायातो महाबलपराक्रमः । शतभारं सुवर्णानां प्रगृह्य नकुलस्तथा

మహాబల పరాక్రమశాలియైన అతడు శక్రప్రస్థానికి వచ్చెను. అలాగే నకులుడును శతభారాల స్వర్ణాన్ని పట్టుకొని చేరెను.

Verse 47

समागतो महातेजाः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम् । दत्तान्विभीषणेनाथ स्वर्णतालांश्चतुर्दश

మహాతేజస్సుతో అతడు శక్రప్రస్థమనే ఉత్తమ నగరానికి వచ్చెను. విభీషణుడు ఇచ్చిన పద్నాలుగు స్వర్ణతాళములను (ధ్వజస్తంభములు) తీసుకొని వచ్చెను.

Verse 48

दाक्षिणात्यमहीपानां गृहीत्वा धनसंचयम् । सहदेवोपि सहसा समा यातो निजां पुरीम्

దక్షిణ దేశ రాజుల ధనసంచయాన్ని స్వీకరించి సహదేవుడును వేగంగా తన స్వనగరానికి తిరిగి వచ్చెను.

Verse 49

लक्षकोटिसहस्राणि लक्षकोटिशतान्यपि । सुवर्णानि ददौ कृष्णो धर्मपुत्राय यादवः

యాదవ శ్రీకృష్ణుడు ధర్మపుత్రునికి అపారమైన స్వర్ణాన్ని దానమిచ్చెను—లక్షకోటుల సహస్రాలుగా, ఇంకా లక్షకోటుల శతాలుగా కూడాను.

Verse 50

स्वानुजैराहृतैरेवमसं ख्यातैर्महाधनैः । कृष्णदत्तैरसंख्यातैर्धनैरपि युधिष्ठिरः

ఇలా యుధిష్ఠిరుడు కూడా తన తమ్ముళ్లు తెచ్చిన అపార మహాధనములతోను, శ్రీకృష్ణుడు ప్రసాదించిన అసంఖ్య ధనరాశులతోను పరిపూర్ణంగా సమృద్ధుడయ్యెను।

Verse 51

कृष्णाश्रयोऽयजद्विप्रा राजसूयेन पांडवः । तस्मिन्यागे ददौ द्रव्यं ब्राह्मणेभ्यो यथेष्टतः

ఓ బ్రాహ్మణులారా, శ్రీకృష్ణాశ్రయుడైన పాండవుడు రాజసూయ యాగం నిర్వహించెను; ఆ యాగమందు బ్రాహ్మణులకు వారి ఇష్టానుసారంగా ద్రవ్యాన్ని దానమిచ్చెను।

Verse 52

अन्नानि प्रददौ तत्र ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिरः । वस्त्राणि गाश्च भूमिं च भूषणानि ददौ तथा

అక్కడ యుధిష్ఠిరుడు బ్రాహ్మణులకు అన్నదానం చేసెను; అలాగే వస్త్రాలు, గోవులు, భూమి మరియు ఆభరణములను కూడా దానమిచ్చెను।

Verse 53

अर्थिनः परितुष्यंति यावता कांचनादिना । ततोपि द्विगुणं तेभ्यो दापयामास धर्मजः

బంగారం మొదలైనవి ఎంత ఇచ్చితే యాచకులు తృప్తి చెందుతారో, దానికన్నా రెండింతలు ధర్మపుత్రుడు వారికి దానమిచ్చేలా చేసెను।

Verse 54

इयंति दत्तान्यर्थिभ्यो धनानि विविधान्यपि । इतीयत्तां परिच्छेत्तुं न शक्ता ब्रह्मकोटयः

యాచకులకు ఇంతగా, ఇంత విభిన్నంగా ధనములు దానమయ్యెను; వాటి పరిమాణాన్ని నిర్ణయించుటకు కోటి బ్రహ్మలకైనా శక్తి చాలదు।

Verse 55

अर्थिभिर्दीयमानानि दृष्ट्वा तत्र धनानि वै । सर्वस्वमप्यहो राज्ञा दत्तमित्यब्रवीज्जनः

అక్కడ యాచకులకు ధనము పంచబడుట చూచి ప్రజలు పలికిరి—“అహో! రాజు తన సర్వస్వమును కూడ దానమిచ్చెను!”

Verse 57

स्वल्पं हि दत्तमर्थिभ्य इत्यवोचञ्जनास्तदा । इष्ट्वैवं राजसूयेन धर्मपुत्रः सहानुजः

అప్పుడు ప్రజలు ఇలా కూడా అనిరి—“యాచకులకు స్వల్పమే ఇచ్చారు।” ఈ విధంగా రాజసూయ యాగము నిర్వహించి ధర్మపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు అనుజులతో కూడ…

Verse 58

बहुवित्तसमृद्धः सन्रेमे तत्र पुरोत्तमे । लक्ष्मीतीर्थस्य माहात्म्याद्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

బహు ధనసంపదతో సమృద్ధుడై అతడు ఆ ఉత్తమ నగరంలో ఆనందించెను—లక్ష్మీతీర్థ మహాత్మ్యమువలన ధర్మపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు।

Verse 59

लेभे सर्वमिदं विप्रा अहो तीर्थस्य वैभवम् । इदं तीर्थं महापुण्यं महा दारिद्यनाशनम्

“హే విప్రులారా! అతడు ఇదంతా పొందెను—అహో, ఈ తీర్థ వైభవము! ఈ తీర్థము మహాపుణ్యదాయకము, మహాదారిద్ర్యనాశకము।”

Verse 60

धनधान्यप्रदं पुंसां महापातकनाशनम् । महानरकसंहर्तृ महादुःखनिवर्तकम्

ఇది మనుష్యులకు ధనధాన్యములు ప్రసాదించును; మహాపాతకములను నశింపజేయును; మహానరకములను సంహరించును; మహాదుఃఖమును నివారించును।

Verse 61

मोक्षदं स्वर्गदं नित्यं महाऋण विमोचनम् । सुकलत्रप्रदं पुंसां सुपुत्रप्रदमेव च

ఇది నిత్యంగా మోక్షమును, స్వర్గమును ప్రసాదించును; మహా ఋణముల నుండి విమోచనమును కలిగించును. పురుషులకు సత్పత్ని, అలాగే సుపుత్రులను కూడా ప్రసాదించును.

Verse 62

एतत्तीर्थसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । एतद्वः कथितं विप्रा लक्ष्मीतीर्थस्य वैभवम्

ఈ తీర్థానికి సమానమైన తీర్థం గతంలో లేదు, భవిష్యత్తులోనూ ఉండదు. ఓ విప్రులారా, లక్ష్మీతీర్థ మహిమను మీకు వివరించితిని.

Verse 63

दुःस्वप्ननाशनं पुण्यं सर्वाभीष्टप्रसाधकम् । यः पठेदिममध्यायं शृणुते वा सभक्तिकम्

ఈ పుణ్యకథ దుఃస్వప్నాలను నశింపజేసి, సమస్త అభీష్టాలను సిద్ధింపజేయును. ఎవడు ఈ అధ్యాయమును పఠించునో లేదా భక్తితో వినునో—

Verse 64

धनधान्यसमृद्धः स्यात्स नरो नास्ति संशयः । भुक्त्वेह सकलान्भोगान्देहांते मुक्तिमाप्नुयात्

ఆ మనుడు ధనధాన్యసమృద్ధుడగును—ఇందులో సందేహము లేదు. ఇహలోకంలో సమస్త భోగములను అనుభవించి, దేహాంతంలో మోక్షమును పొందును.