Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 20
यम उवाच । एवमस्त्विति तां प्राह चान्यं वरय सत्वरम् । ददामि वरमुत्कृष्टं गानेन तोषितोस्म्यहम्
yama uvāca | evamastviti tāṃ prāha cānyaṃ varaya satvaram | dadāmi varamutkṛṣṭaṃ gānena toṣitosmyaham
యముడు పలికాడు—“ఎవమస్తు.” అని ఆమెతో చెప్పి—“త్వరగా ఇంకొక వరం కోరుకో. నీ గానంతో నేను తృప్తుడనయ్యాను; ఉత్తమ వరాన్ని ఇస్తాను.”
Yama
Listener: Varddhanī
Scene: Dharma/Yama, pleased, grants assent and invites a second boon, explicitly acknowledging the power of Varddhanī’s song.
FAQs
Devotional expression (such as singing) can please divine authorities and become a cause for grace and boons.
The verse continues the Dharmāraṇya sacred-geography narrative; the precise tirtha is elaborated in the subsequent boons.
Singing (gāna) is highlighted as a devotional act that pleases Yama and yields merit.