Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 51
तथा शरीरे क्वापिस्तांचिंता सत्योऽसि सुव्रत । त्रिषु लोकेषु दुष्प्रापं सत्यं ते दिवि संस्थितम्
tathā śarīre kvāpistāṃciṃtā satyo'si suvrata | triṣu lokeṣu duṣprāpaṃ satyaṃ te divi saṃsthitam
అలాగే, ఓ సత్యవంతుడా సువ్రతా, నీ శరీరంలో ఎక్కడా చింత ఏమాత్రం ఉండనీయకు. మూడు లోకాలలో సత్యం దుర్లభం; నీ సత్యం స్వర్గంలోనూ స్థిరంగా నిలిచింది.
Unspecified in snippet (contextual narrator within Dharmāraṇya Khaṇḍa; likely addressing an Asura/Daitya described as satyavān)
Scene: A calm, luminous figure practicing a vow of truth; the ‘truth’ appears as a radiant thread rising toward the heavens, while anxiety is depicted as dissolving shadows within the body.
FAQs
Truthfulness (satya) is a rare, heaven-established virtue; one should remain fearless and free from worry when grounded in satya.
The verse supports the Dharmāraṇya narrative context; the explicit tīrtha names appear in the surrounding verses (Gayā, Prayāga, etc.).
No direct ritual is prescribed here; it emphasizes the dharmic foundation of satya.