Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 11
अत्रांतरे गगनतले समंततः श्रूयते सुरजयकारगर्जितम् । पपात पुष्पवृष्टिरंबराद्राजा गतः शिवभुवनं च तत्क्षणात्
atrāṃtare gaganatale samaṃtataḥ śrūyate surajayakāragarjitam | papāta puṣpavṛṣṭiraṃbarādrājā gataḥ śivabhuvanaṃ ca tatkṣaṇāt
ఇంతలో ఆకాశమండలమంతటా దేవతల విజయజయకార గర్జన వినిపించింది. ఆకాశం నుండి పుష్పవృష్టి కురిసింది; అదే క్షణంలో రాజు శివలోకానికి చేరాడు.
Narrator (Purāṇic narrator within Dharmāraṇya context; exact speaker not explicit in the snippet)
Type: kshetra
Scene: The sky resounds with victorious roars; devas unseen or faintly visible in clouds; a shower of blossoms descends upon the radiant liṅga as the king’s soul is borne instantly to Śiva’s abode.
FAQs
When a soul is accepted by the deity, the cosmos itself bears witness through auspicious omens and divine celebration.
Dharmāraṇya is celebrated as a place whose sanctity culminates in direct ascent to Śiva’s realm.
No explicit prescription; the verse highlights celestial signs (puṣpavṛṣṭi, jaya-kāra) marking spiritual fruition.