Adhyaya 26

Verse 1

व्यास उवाच । मार्कंडेयोद्धाटितं वै स्वर्गद्वारमपावृतम् । तत्र ये देहसंत्यागं कुर्वंति फलकांक्षया

వ్యాసుడు పలికెను: మార్కండేయునిచే తెరవబడిన స్వర్గద్వారం నిజంగా తెరిచే ఉంది. అక్కడ ఎవరైతే ఫలాపేక్షతో దేహత్యాగం చేస్తారో...

Verse 2

लभंते तत्फलं ह्यंते विष्णोः सायुज्यमाप्नुयुः । अतः किं बहुनोक्तेन द्वारवत्यां सदा नरैः

వారు అంత్యకాలమున ఆ ఫలాన్ని పొందుతారు మరియు విష్ణువుతో సాయుజ్యాన్ని పొందుతారు. కావున, ఎక్కువగా చెప్పడం వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి? ద్వారవతిలో ఎల్లప్పుడూ మానవులు...

Verse 3

देहत्यागः प्रकर्तव्यो विष्णोर्लोकजिगीषया । अनाशके जले वाग्नौ ये च संति नरोत्तमाः । सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णोः पुरीं सदा

విష్ణులోకాన్ని జయించాలనే కోరికతో దేహత్యాగం చేయాలి. నిరాహారంతో గానీ, జలములో గానీ, అగ్నిలో గానీ దేహత్యాగం చేసే నరోత్తములు, సర్వపాప విముక్తులై విష్ణువు నగరానికి వెళతారు.

Verse 4

अन्योपि व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः । सर्वपाप विनिर्मुक्तो याति विष्णोः पुरीं नरः

ఇంకొక మనిషి కూడా రోగరహితుడై ఉపవాసం ఆచరించుటకు బయలుదేరితే, అతడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై విష్ణుపురిని చేరుతాడు।

Verse 5

शतवर्षसहस्राणां वसेदंते दिवि द्विजः । ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पवित्रं पावनं भुवि

ద్విజుడు స్వర్గంలో లక్షల సంవత్సరాలు నివసించినా, భూమిపై బ్రాహ్మణులకన్నా మించిన పవిత్రమూ పావనమూ మరొకటి లేదు।

Verse 6

उपवासै स्तथा तुल्यं तपः कर्म्म न विद्यते । नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरु

ఉపవాసంతో సమానమైన తపస్సు-కర్మ లేదు; వేదముకన్నా పై శాస్త్రం లేదు; తల్లితో సమానమైన గురువు లేడు।

Verse 7

न धर्मात्परमस्तीह तपो नानशनात्परम् । स्नात्वा यः कुरुते ऽत्रापि श्राद्धं पिंडोदकक्रियाम्

ఇక్కడ ధర్మముకన్నా మించినది లేదు, ఉపవాసముకన్నా మించిన తపస్సు లేదు। ఇక్కడ స్నానం చేసి శ్రాద్ధం—పిండోదక క్రియ—చేసేవాడు మహాఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 8

तृप्यंति पितरस्तस्य यावद्ब्रह्मदिवानिशम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा केशवं यस्तु पूजयेत्

అతని పితృదేవతలు బ్రహ్ముని ఒక దిన-రాత్రి వరకు తృప్తి చెందుతారు। మరియు ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి కేశవుని పూజించేవాడు అటువంటి స్థిర ఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 9

स मुक्तपातकैः सर्वेर्विष्णुलोकमवाप्नुयात् । तीर्थानामुत्तमं तीर्थं यत्र संनिहितो हरिः

అతడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై విష్ణులోకాన్ని పొందుతాడు. తీర్థాలలో అత్యుత్తమమైన తీర్థం అదే—ఎక్కడ హరి స్వయంగా సన్నిహితుడై ఉన్నాడో।

Verse 10

हरते सकलं पापं तस्मिंस्तीर्थे स्थितस्य सः । मुक्तिदं मोक्षकामानां धनदं च धनार्थिनाम् । आयुर्दं सुखद चैव सर्वकामफलप्रदम्

ఆ తీర్థంలో నివసించువాడి సమస్త పాపాన్ని ఆయన హరిస్తాడు. మోక్షకాములకు ముక్తిని, ధనార్థులకు ధనాన్ని, ఆయుష్షును సుఖాన్ని కూడా ఇచ్చి, అన్ని ధర్మసమ్మత కోరికల ఫలాన్ని ప్రసాదిస్తాడు।

Verse 11

किमन्येनात्र तीर्थेन यत्र देवो जनार्द्दनः । स्वयं वसति नित्यं हि सर्वेषामनुकम्पया

ఇక్కడ మరొక తీర్థం ఎందుకు, దేవుడు జనార్దనుడు స్వయంగా అందరిపై కరుణతో నిత్యం నివసించే చోట?

Verse 12

तत्र यद्दीयते किचिद्दानं श्रद्धासमन्वितम् । अक्षयं तद्भवेत्सर्वमिह लोके परत्र च

అక్కడ శ్రద్ధతో ఏదైనా దానం చేస్తే, అది అంతా అక్షయమవుతుంది—ఇహలోకంలోనూ పరలోకంలోనూ।

Verse 13

यज्ञैर्दानैस्तपो भिश्च यत्फलं प्राप्यते बुधैः । तदत्र स्नानमात्रेण शूद्रैरपि सुसेवकैः

యజ్ఞాలు, దానాలు, తపస్సులతో బుద్ధిమంతులు పొందే ఫలాన్ని, ఇక్కడ కేవలం స్నానం మాత్రంతోనే—నిష్కపట సేవచేసే శూద్రులకైనా—ప్రాప్తి కలుగుతుంది।

Verse 14

तत्र श्राद्धं च यः कुर्यादेकादश्यामुपोषितः । स पितॄनुद्धरे त्सर्वान्नरकेभ्यो न संशयः

ఆ పుణ్యస్థలంలో ఏకాదశీ ఉపవాసం చేసి శ్రాద్ధం చేయువాడు, నిస్సందేహంగా తన సమస్త పితృదేవతలను నరకలోకాల నుండి उद्धరిస్తాడు।

Verse 15

अक्षय्यां तृप्तिमाप्नोति परमात्मा जनार्द्दनः । दीयतेऽत्र यदुद्दिश्य तदक्षय्यमुदाहृतम्

ఇక్కడ పరమాత్మ జనార్దనుడు అక్షయమైన తృప్తిని పొందుతాడు; ఇక్కడ పవిత్ర సంకల్పంతో ఇచ్చిన దానం ‘అక్షయము’ అని ప్రకటించబడింది।