Adhyaya 24

Verse 1

व्यास उवाच । एतत्तीर्थस्य माहात्म्यं मया प्रोक्तं तवाग्रतः । अनेकपूर्वजन्मोत्थपातकघ्नं महीपते

వ్యాసుడు పలికెను—హే మహీపతే! ఈ తీర్థ మహాత్మ్యాన్ని నేను నీ సమక్షంలో చెప్పితిని; ఇది అనేక పూర్వజన్మముల నుండి ఉద్భవించిన పాపములను నశింపజేయును.

Verse 2

स्थानानामुत्तमं स्थानं परं स्वस्त्ययनं महत् । स्कंदस्याग्रे पुरा प्रोक्तं महारुद्रेण धीमता

ఇది స్థలములన్నిటిలో ఉత్తమ స్థలం—పరమమైనది, మహత్తరమైన శుభాశ్రయం. పూర్వకాలంలో ధీమంతుడైన మహారుద్రుడు స్కందుని సమక్షంలో దీనిని ప్రకటించాడు.

Verse 3

त्वं पार्थ तत्र स्नात्वा हि मोक्ष्यसे सर्वपात कात् । तच्छ्रुत्वा व्यासवाक्यं हि धर्म्मराजो युधिष्ठिरः

హే పార్థా! అక్కడ స్నానం చేసినచో నీవు సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడవగుదువు. వ్యాసుని ఈ వాక్యమును విని ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు (ప్రతిస్పందించాడు).

Verse 4

धर्मात्मजस्तदा तात धर्मारण्यं समाविशत् । महापातकनाशाय साधुपालनत त्परः

అప్పుడు, ఓ ప్రియుడా, ధర్మపుత్రుడు ధర్మారణ్యంలో ప్రవేశించాడు—మహాపాతకనాశార్థం, సద్జనరక్షణలో నిత్యనిబద్ధుడై।

Verse 5

विगाह्य तत्र तीर्थानि देवतायतनानि च । इष्टापूर्तादिकं सर्वं कृतं तेन यथेप्सितम्

అక్కడి తీర్థాలలో స్నానమాచరించి, దేవతాలయాలను దర్శించి, తన ఇష్టానుసారం ఇష్ట-పూర్తాది సమస్త పుణ్యకర్మలను నిర్వహించాడు।

Verse 6

ततः पापविनिर्मुक्तः पुनर्गत्वा स्वकं पुरम् । इद्रप्रस्थं महासेन शशास वसुधातलम्

అనంతరం పాపవిముక్తుడై అతడు మళ్లీ తన నగరానికి వెళ్లాడు; ఓ మహాబాహువా, ఇంద్రప్రస్థం నుండి భూమండలాన్ని పాలించాడు।

Verse 7

इदं हि स्थानमासाद्य ये शृण्वंति नरोत्तमाः । तेषां भुक्तिश्च मुक्तिश्च भविष्यति न संशयः

ఈ స్థలానికి వచ్చి (దీని మహిమను) వినే నరోత్తములకు భోగమూ మోక్షమూ కలుగును—సందేహమే లేదు।

Verse 8

भुक्त्वा भोगान्पार्थिवांश्च परं निर्वाणमाप्नुयुः । श्राद्धकाले च संप्राप्ते ये पठंति द्विजातयः

పార్థివ భోగాలను అనుభవించి వారు పరమ నిర్వాణాన్ని పొందుదురు। అలాగే శ్రాద్ధకాలం వచ్చినప్పుడు దీనిని పఠించే ద్విజాతులు…

Verse 9

उद्धृताः पितरस्तैस्तु यावच्चंद्रार्क्कमेदिनि । द्वापरे च युगे भूत्वा व्यासेनोक्तं महात्मना

వారివలన వారి పితరులు చంద్రసూర్యులు భూమిపై నిలిచినంతకాలం ఉద్ధరింపబడుదురు. ద్వాపరయుగంలో అవతరించిన మహాత్మ వ్యాసుడు ఇదే పలికెను.

Verse 10

वारिमात्रे धर्मवाप्यां गयाश्राद्धफलं लभेत् । अत्रागतस्य मर्त्यस्य पापं यमपदे स्थितम्

ధర్మవాపీలో కేవలం జలమాత్రం అర్పించినా గయాశ్రాద్ధ ఫలము లభించును. ఇక్కడికి వచ్చిన మానవుని యమపదంలో నిలిచిన పాపము నశించును.

Verse 11

कथितं धर्मपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया । विना अन्नैर्विना दर्भैर्विना चासनमेव वा

లోకహితకామనతో ధర్మపుత్రుడు ఇది ప్రకటించెను—అన్నం లేకుండానే, దర్భలు లేకుండానే, ఆసనం లేకుండానే కూడ ఇది ఫలప్రదము.

Verse 12

तोयेन नाशमायाति कोटिजन्मकृतं त्व घम् । सहस्रमुरुशृंगीणां धेनूनां कुरुजांगले । दत्त्वा सूर्यग्रहे पुण्यं धर्मवाप्यां च तर्पणाम्

కేవలం జలముచేతనే కోటి జన్మల పాపము నశించును. కురుజాంగలంలో వెడల్పు కొమ్ముల గల వెయ్యి ఆవులను దానమిచ్చిన పుణ్యమూ, సూర్యగ్రహణకాల పుణ్యమూ—ధర్మవాపీలో తర్పణం చేయుటవలన కూడ లభించును.

Verse 13

एतद्वः कथितं सर्वं धर्मारण्यस्य चेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा गोघ्नो मुच्यते सर्वपातकैः

ధర్మారణ్య మహిమను, దాని పవిత్ర చరిత్రను మీకు సమస్తంగా చెప్పితిని. ఇది విన్నచో బ్రహ్మహంతకుడైనను గోహంతకుడైనను సమస్త పాతకాల నుండి విముక్తుడగును.

Verse 14

एकविंशतिवारैस्तु गयायां पिंडपातने । तत्फलं समवाप्नोति सकृदस्मिञ्छ्रुते सति

గయా క్షేత్రంలో ఇరవై ఒక్కసార్లు పిండదానం చేసిన ఫలం ఏదో, ఈ పవిత్ర కథను ఒక్కసారి వినినంత మాత్రాన కూడా అదే ఫలం లభిస్తుంది।